وقتی حسین راه افتاد سمت میدون جنگ، رقیه دلواپسیاش شرو شد...

همه ش منتظره که باباش زود برگرده خیمه هی با خودش میگه: تا بابا اومد خودمو میندازم تو بغلش، با محاسن بابام بازی میکنم میبوسمش دست تو موهای بابام میکشم گردن بابامو می بوسم...

. . . . . . . . . . . . یه مدت زمانی گذشت...

حال و هوای کربلا عوض شد...😔

گرد و خاک آسمون کربلا رو گرفت...

جرأت و جسارت دشمن بیشتر شد

فاصله ی دشمن با خیمه ها کمتر و کمتر شد....

بدن و صورت زن و کودکان خیمه ها با تازیانه و سیلی آشنا شد...😭

همونهایی که یه عمر با عزت زندگی کردن...

همونایی که کوچکترین بی احترامی رو ندیدن...

حالا دارن آماده ی اسارت و آوارگی میشن...😭😭

کم کم داری یه سری جاها عوض میشه.... جای حسین که قافله سالارِ زینب بود میشه ته گودال قتلگاه