من میبخشم، خیلی زود.
همیشه هم به خودم میگم
«مگه کی هستی که نبخشی؟»
اما کاغذ مچاله مثل روز اولش صاف نمیشه.
تیکههای متصلشدهی شیشه مثل روز اولش جوش نمیخوره.
دیگه پارچهای که وصله دار شد مثل روز اولش یکدست نمیشه.
من میبخشم، خیلی زود.
اما مگه تیکههای شکستهی این شیشه رو چند بار میشه جوش زد؟
چند بار میشه کسی رو مچاله کرد و از نو صافش کرد و ازش انتظار فراموشی داشت؟
اونا تورو میشناسن؛ ولی من بلدمت.
اونا لبخند به لبات میارن؛ ولی من میخندونمت.
اونا اذیتت میکنن؛ ولی من مرهم میشم رو زخمات.
اونا بهت بدی میکنن؛ ولی من بغلت میکنم.
اونا اسمتو میدونن؛ ولی من بوی تنتو میشناسم...
