(:

تا حواس همه‌ی شهر به برف است ، بیا گرم کن این بغلِ سردِ زمستانی را . .

- برات تعریف میکنم چقدر تلاش کردم ، چقدر دست و پا زدم و صبوری کردم . .

تغییرکردن اساسی ِ آدما و گم کردن اصالتشون ، هم دردآوره هم خنده دار .

تا حریم‌ گرم‌ آغوش‌ تو تن‌ پوش‌ من‌ است بیخودی‌ دلواپس‌ سوز زمستان‌ نیستم .

-

_شایع.

هم خودمو نفهمیدی هم حرفمو (:

یه تنه دلیل شدی پنچر شم !

+ببین منو،تو واسه چی اومدی تو زندگی من؟ واسه چی اومدی وقتی بهت گفته بودم وضعم خوب نیست ؟ گفتم موقعیتم جوری نیست که کسی بیاد کنارم،گفتی من هستم، دستمو گرفتی فشار دادی گفتی من هستم،هر بار یقه یکی رو گرفتم خودتو انداختی تو بغلم گفتی آروم باش من هستم، درد داشتم گفتی من هستم،تب کردم گفتی من هستم،همیشه اینو ازت شنیدم ولی هیچوقت ندیدم بخوای یبارم یکاری کنی حسش کنم. _من همه سعیمو کردم، برات دو برابر همه توانمم گذاشتم. +ریاضیت خیلی ضعیفه!،دوبرابرِصفر، صفره، تو توانی نداشتی که بخوای چند برابرش کنی،خودتو واسه چی گول میزنی ؟ _چطور نمیبینی؟ تنها بودی،داغون تر از الانت بودی، اومدم پیشت،دیدم داری غرق میشی،دستتو گرفتم بیارمت کنار خودم. +تو خودت شناور بودی،تو ته ته توانتو گذاشتی تعادل رو حفظ کنی نری زیر آب،ولی غافل از اینکه دوتامون باهم غرق کردی،من خفه شدم ولی تو انگار از قبل شنا بلد بودی‌..

هر کسی را همدمِ غمها و تنهایی مدان سایه هم راه تو می آید ولی همراه تو نیست . . . جنابِ مولانا .