شب ، شب جونمو میگیره .

خدا می گوید : نگو بدون آن نمی توانم زندگی کنم تو را بدون آن هم زنده نگه می دارم و فصل عوض میشود شاخه درختانی که سایه می افکنند خشک می شوند صبر لبریز می شود یار را که جان و دلت بود ، غریبه می شود و ذهنت متعجب می شود دوستت تبدیل به دشمن می شود دشمن برمی خیزد و تبدیل به دوستت می شود دنیای غریبی ست هر چیزی را که می گویی نمی شود اتفاق می افتد می گویی نمی افتم ، می افتی ، سقوط می کنی می گویی غافلگیر نمی شوم ، غافلگیر و متعجب می شوی عجیب ترینش هم این است که می گویی مُردم ، اما باز هم زنده می مانی :)

-

دگر بعد تو ماه و آئينه خداحافظ :)

منم همینطور حاج محمود ، منم همینطور .

بعد از این خوش باش با او می‌روم از خاطراتت خاطرت آسوده باشد از خیالت پاکشیدم ..

هزاران بار بهت گفتم، بی توجهی آزارم میده ولی حس میکنم حرفامو جدی نگرفتی.

ز هرچه بود و مرا هست هیچ امیدم نیست ، به دور از این غم دنیا بگو نجف چه خبر ؟

-

شده در حنجره ات بغض گلو گیر شود ؟ به تلاطم برسی ، حس تو تحقیر شود ؟

-

من خستم ، اونقدری خستم ک میتونم همین الان وسیله هامو بریزم تو کوله ام سیمکارتمو بشکونم ، تمومِ پولمو بدم برای بلیت به دورترین شهر ممکن و از همتون‌دورشم و برم‌ یه زندگی جدید شروع کنم و اونقدر درگیر روزمره جدید بشم ک حتی خود الانمو یادم نیاد :)