میمُردم و میخندید ، میدید و نمیدیدم
چشمان خمارش را ، چشمان خمارم را .
تا در دل هم باشیم ، تاوان بدی دادیم .
او گیره ی مویش را ، من ایل تبارم را ..
میگن رفیق اونه که تو رو میخندونه اما رفیق تر اونه که پای گریه هات میشینه
ما پیش تو خیلی گریه کردیم اباعبدالله :)