+

محو علی بود :)

-

مردک پست که عمری نمک حیـدر خورد نعـره زد بر سـر مـادر به غرورم برخورد ایستادم بـــه نوک پنجه ی پا اما حیف دستش از روی سرم رد شد و بر مادر خورد :)

+

-

وقتی حالمبده و تلاش میکنه آرومم کنه >>

-

+

قدری‌ بغلم‌ کن ؛ بغلت‌ راحت‌ِ دنیاست :)

اندوه که از حد بگذرد جایش را می‌دهد به یک بی‌اعتنایی مزمن . دیگر مهم نیست بودن یا نبودن ، دوست داشتن یا نداشتن . آن‌چه اهمیت دارد یک کشتار رخوتناک حسی است که دیگر تو را به واکنش نمی‌کشاند و در آن لحظه در سکوت فقط نگاه می‌کنی و نگاه می‌کنی .

بلده حالِ منی :)