+

قدری‌ بغلم‌ کن ؛ بغلت‌ راحت‌ِ دنیاست :)

اندوه که از حد بگذرد جایش را می‌دهد به یک بی‌اعتنایی مزمن . دیگر مهم نیست بودن یا نبودن ، دوست داشتن یا نداشتن . آن‌چه اهمیت دارد یک کشتار رخوتناک حسی است که دیگر تو را به واکنش نمی‌کشاند و در آن لحظه در سکوت فقط نگاه می‌کنی و نگاه می‌کنی .

بلده حالِ منی :)

-

اصلا شاید اون اتفاق مهم نباشه ؛ اما تو انقدر شکسته هستی که بخوای براش[ گریه ] کنی .

-

+

-