میخوام این شبایی که بارونیم با آرامشِ دستات آروم بشم :)

- به قصدِ مرگِ این دلتنگی قلم در دست گرفت ؛ در اولین خط از نامه اش نوشت : در حالِ انحلال در قلبت هستم . . چیزی احساس نمی کنی!؟ بی پایان نامه را تمام کرد و با خود گفت . دنیای من اینجا نیست . کاغذ را سوزاند و ذهنش را در رویایی تاباند که خاکسترِ کاغذهایِ مچاله اش در عطرِ گیسویی آمیخته میشد . . شاید شنیده میشد . خسته بود . . شب بود و نمیخوابید . احساساتش تکرار میشد و با فراموشی رنگی یک دست میگرفت . با خود گفت کاش عقربه‌ای بودم که دور خودش میچرخید و زمان را حمل میکرد؛ میشد تمام نشدن را ، پیش رفتن را و اینجا نمردن را تجربه کرد . خسته بود ؛ دلتنگ بود و نمی خوابید . تا فراموشی در تنِ غم زده اش به زیستن ادامه دهد :)

دلم میخواد برم کنسرتِ ایهام اون بخونه : ‹‍ مثلِ برگم تو دست بی رحم باد ! › - منم این طرف با چشـٰای اشکی و بغض داد بزنم : ‍ اون ک رفته دیگه هیچوقت نمیاد :)

آخه تو چجوری انقدره قشنگی؟ براهمینِ ک جات رو زمین نبود : )

کاش مراسم خاکسپاریُ نمیومدم من خود ز چشم خویشتن دیدم که جانم میرود :)))))))

یك‌ روز آدم‌ امیدوار‌ می‌شود ، فردایِ‌ آن‌ روز دیگر امیدی‌ نیست ، این‌ دیوانه‌ کننده‌ است

همونجا ک رادیو چهرازی میگه : من مردم برای بغض صداش :)))))

- یا‌ فارج‌ کل‌ مهموم ؛ ای‌ دلگشای‌ِ هر اندوهگین .

- من حتی دلتنگِ کوچکترین جزئیات صورتتم ؛

مثل بیست و سومین مژه‌ت توی ردیف بالا ک از همه ی مژه‌هات بلندتره(:

_شــب است وخاطره‌هایت هنوز بیدارند؛ دلیل خواب منی و دلیل بی خوابی .