عاشقایِ خسته کنار جاده و یه سریا که نشسته خوابشون برده .

پیر ، جوون ، بزرگ ، کوچیک سیاه ، سفید همه و همه انگار سالهاست همدیگه رو میشناسن بخاطرِ عشق مشترکِ بینشون .

و تو هر ثانیه تو این مسیر حسِ خوب رو هدیه میکنی به قلبت .

و حتی الان که تو راهی هی با خودت میگی : نکنه سالِ بعد جابمونم ؟ (:

قلبم اینجاست . تمامِ ضربانش آنجا ((:

- من جامانده نیستم . . من دلم را خیلی پیش تر از حالا فرستادم . من خیلی وقت است دلم ساکن بین الحرمین است ؛ من روحم سرگردان خیابان نجف تا کربلاست ‌. من اشکم دارد شستشو میدهد غبار قدم های زائرالحسین را (: من گوش هایم میشنود هلابیکم یا زوار ابوسجاد را . من دارد لب هایم میسوزد از داغیِ چای عراقی . من پاهایم تاول زده از بس برایت دویدم . من جا نمانده ام ، من تا ابد به پای تو ماندم (:

فقط خدا میدونه چقد حسرت میخورم و دلم شکسته واسه کربلایی نشدنم امسال اربعین : )

بی ‌تو فراق‌ میزند زخم ‌بر استخوان ‌من .

مهم نیست که ؛ مهم نیست .

-