- ‏اولین واکنشم نسبت به ناراحت شدن . . کم حرف شدنمه .

هنوزم .

دلتنگی رو نه میشه به زبون آورد نه میشه رو قلم آورد ، فقط می‌دونی یه قسمتی از وجودت داره له میشه ُ تو باید شاهد له شدنت باشی(: دور ِ هم جمع شدیم تا روی زخمای ِ همدیگه چسب زخم بزنیم ُ غم ِ سنگینشو رو شونه های هم سبک کنیم؛ ـ ـــــ به قلمِ ، تنفس ! وَ نوایِ ؛ آیه ؛ ماهی ؛ جهاد ؛ سادات

چیستم؟ یک تکه دلتنگی .

خاطره هات دارن با من زندگی میکنن .

+++

اول‌بار ٫ تو ازدحا‌م‌ِجمعیت تو حرم پسرای‌ِایرانی ، مردای‌ِایرانی تا ما رو می‌دیدن راه و باز می‌کردن جلو مردای‌ِعرب و می‌گرفتن که به ما نخورن . داد می‌زدن نیاین جلو مگه نمی‌بیند زن و بچه‌ی‌ِمردم داره رد می‌شه ؟ دوم‌بار ٫ رفتم لباسامونو بدم خشکشویی‌ِموکب روبرویی خیلی شلوغ بود همه‌م آقا بودن مسؤلش تا من و دید ب مردا گفت آقا برید کنار ، همه کنار ! برید تا این خانم بیاد ، لباسا رو دادم و برگشتم . سوم‌بار ٫ یه پسرِایرانی تیشرت‌ِآستین کوتاه پوشیده بود اومدم از کنارش رد شم ، دستم خورد به دستش خودشو کشید کنار گفت شرمندم خانم ببخشید چهارم‌بار ٫ تو مسیر از بابام عقب موندم و کوله دستم مونده بود آقایی تا دید خیلی بار تو دستمه ازم خواست بذارم کمکم کنه یه مسیرِطولانی کوله ها رو برد تا رسیدم به بابام کوله‌ها رو داد و رفت .. و هزاربارِدیگه که با خودم گفتم کاش این مردای‌ِناموس‌پرست‌ِغیرتی اون‌روز تو بازار بودن کاش بودن کاش بودن کاش این مردایی که می‌رن حرم‌ِآقام‌عبّاس و ازش سرمشق‌ِغیرت می‌گیرن تو شام بودن کاش بودن :)

افرادی که به زندگیت تعلق دارن ، میان و تو رو پیدا میکنن و کنارت می‌مونن .

-

من نه تمایلی به بحث دارم نه حوصله‌شو ؛ حق با شماست دوست عزیز .

یه روزی که حالم خوب شد برات تعریف میکنم چی بهم گذشت .

-