- تنها چیزی که میدانم این است من مملو از زخم هستم و هنوز روی پاهای خودم ایستاده ام .
هدایت شده از تنفس -
ولی خیلی بده وقتی میفهمی اونهمه از جون مایه گذاشتنا همشون احمقانه بود.
من هیچی نمیگم . .
از دلخوریم از ناراحت شدنم .
ولی . .
بازم هیچی نمیگم .
همه اینا تو خودم منفجر میشن .
4.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
- ادامه میدیم حتی اگه هیچ کس حواسش به زانوهای خسته و زخمیمون نبود . حتی اگه هیچکس نفهمید چقد کم آوردیم و لابلای خنده هامون چه اندوه عظیمی رو حمل میکنیم . حتی اگه خودمون رو تنها حس کردیم . ادامه میدیم حتی اگه کسی دستمونو نگرفت و بهمون کمک نکرد . حتی اگه بقیه فقط بهمون نگاه میکردن .
با خنده های از ته دلمون (: