بسم‌الله.

در فضل علی بس بود این نکته که باید ثابت بکند شیعه که این مرد خدا نیست.

نامت جنون‌خیز است حق دارد مؤذن هم وقت اذان با دست خود سر را نگه دارد.

یاعلی! داری دو تیغ و کرده‌ای با آن دو کار تیغ ابرو کشته یار و دشمنت را ذولفقار.

عده‌ای مشغول تحصیل‌اند در شهر نجف بحث مستی زیر ایوان از دروس حوزوی است.

به تکوینی که من از آن جمال کل خبر دارم به یوسف می‌دهد تعلیمِ زیبایی، غلامانش.

من نگویم که خدا بود علی، نه هرگز گر بشر بود خدا حضرت حیدر می‌شد.

تویی قاری قرآن یا که قرآن قاری حیدر برانگیزد قرائت‌های تو هو هوی قرآن را.

امروز برایت گریه کردم. بعد از گرگ و میش هوا گریه کردم. بی‌وقفه گریه کردم. مثل عزیز از دست داده‌ها گریه کردم. مثل مادر مرده‌ها و دختران بابایی که پدر از دست داده‌اند گریه کردم. برای مظلومیتتان گریه کردم. برای مدت کوتاه زندگیتان. کاش من جای مصطفی بودم. و مصطفیِ‌ تو، پیش تو بود. از وقتی ویدیو‌ها را دیدم بارها و بارها خودم را جای فاطمه گذاشتم و بارها و بارها از شدّت حزن نفس کم می‌اوردم، انگار اسیر بین دیوارهای اتاقم بودم، دیوارهایی درحال نزدیک شدن بهم. بارها و بارها تکرار کردم بِأَیِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ، تکرار کردم‌‍ و اشک ریختم، تکرار کردم‌‌‍ و اشک ریختم، تکرار کردم‌‍ و اشک ریختم. امیدوارم کسی علت قرمزی و پف چشم‌هایم را نپرسه که اگر بپرسه ممکن است بشینم یه گوشه و چادر بر صورت بیاندازم بدون توجه به آدم‌ها فقط گریه کنم‌‌‍ و گریه کنم و گریه کنم. شهید مصطفی علیخانی دی ۱۴۰۴