دانشجو های جاهای دیگه دنیا شب ها راحت سرشون رو میذارن روی بالشت ؟ چه جالب
کلا با مردم دنیا دیگه حال نمیکنم خوش گذرون های جنگ ندیده بی درد خوشحال ساده غرق در رفاه
بعد از رسیدن به قطعه 42 اولین جایی که پامو میذارم اینجاست و از اینجا به بعد با چشم های تار دنبال بقیه اشنا هام میگردم .
از قطعه 24 ، از باقری و همت و چمران و طهرانی مقدم تا قطعه 42 تا مزار بچه های کوچیکی که روی سنگ هاشون نوشته شده " به دست رژیم صهیونیستی " هیچ راه زیادی نیست .