کبوتر را گفتند: چون است که تو دو بچه بیش برنیاری و چون مرغِ خانگی، بر بیشتر از آن قدرت نداری؟ گفت: بچه‌ی کبوتر غذا از حوصله‌ی(چینه‌دان) پدر و مادر بخورد و جوژه‌ی (جوجه‌ی) مرغِ خانگی، از هر مزبله‌ای بر رهگذر. (از هر آشغالی که در راه افتاده است) از یک حوصله(چینه‌دان)، غذای دو بچه بیش نتوان داد و از نیم مزبله، درِ روزی بر هزار جوژه توان گشاد. خواهی که شوی حلال روزی همخانه مکن عیالِ بسیار دانی که درین سراچه‌ی تنگ حاصل نشود حلالِ بسیار بهارستان #جامی - @Moqlgh

بازگشتنت، جوانی‌است؛ بازنمی‌گردد..

گه مُلحد و گه دَهری و کافر باشد گه دشمن خلق و فتنه‌پرور باشد باید بچشد عذاب تنهایی را مردی که ز عصر خود فراتر باشد.!. #محمدرضا_شفیعی_کدکنی - @Moqlgh

هرچه انسان با صبوری آشنا تر می‌شود دردهایش محترم تر، بی‌ریا تر می‌شود هرکه جای خودنمایی رو به اخلاص آورد از خدا هم گر نگوید، با خدا تر می‌شود از سکوت هر کسی، مقدار دردش را بدان گریه وقتی عمق دارد، بی‌صدا تر می‌شود راز خوشبختی در آزادی ست، اصلا شک نکن مو تماشایی ست وقتی که رها تر می‌شود مانده ام با این که مدت هاست رفتی، نامِ تو تا به گوشم می‌رسد، چشمم چرا تر می‌شود ... #زهرا_عسگری - @Moqlgh

تماشا می‌کند هر دم دلم در باغ رخسارش به کام دل همی نوشد می لعل شکر بارش #عراقی - @Moqlgh

چه خوش است در فراقی همه عمر صبر کردن به امید آن که روزی به کف افتد وصالی... #سعدی - @Moqlgh

بس که لبریزم از تو می‌خواهم بدوم در میان صحراها سر بکوبم به سنگ کوهستان تن بکوبم به موج دریاها من به پایان دگر نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست.. #فروغ_فرخزاد - @Moqlgh

نه من آنم که شوم اهلی تو ، دیگر نه نه تو آنی که توانی بکنی رام مرا، دیر شده است من بريدم ز افسارِ تو و اکنونم که گریز واژه اش حرف به حرف، من شده است. #شاهدخت - @Moqlgh

چه خارها که ز حسرت شکست در دل ریشم چو دیدمت که چوگل سر به سینه‌ی دگرانی.. #هوشنگ_ابتهاج - @Moqlgh

ای که از ما فارغی، گویا نمی‌دانی که ما دردمندانیم و آهِ ما، به غایت دردناک... #هلالی_جغتایی - @Moqlgh

نگو که عشق میان من و تو رفت از دست هنوز زیرِ غبارِ گلایه آتش هست در این محاصره‌ی غم کسی مقصر نیست فقط سکوتِ سیاهی به جایمان بنشست بکار واژه‌ی لبخند در سکوت لبت که راه باز شود از میان این بن‌بست گمان مکن که به قهری رها شود احساس گره که در تن جان خورد، کی ز هم بگسست؟ اگر هنوز نسیمی از خاطرات بجاست بمان که در دل این «شایدت»، وصالی هست.. #نامعلوم - @Moqlgh

چرا تو؟ تنها تو؟ چرا تنها تو از میان آدمیان هندسه‌ی حیاتِ مرا در هم می‌ریزی؟ پابرهنه به جهانِ کوچکم وارد می شوی؛ در را میبندی و من اعتراضی نمی‌کنم. چرا تنها تو را دوست دارم و می‌خواهم؟! #نزار_قبانی - @Moqlgh