از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران
رفتم از کوی تو لیکن عقب سرنگران
ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی
تو بمان و دگران وای به حال دگران .
در آخر ، آنچه در درون آدم می مانَد ، بسیار بیشتر از آن چیزی است که با کلمات بیرون می آید .
گوش کن
وزش ظلمت را میشنوی ؟
من غریبانه به این خوشبختی می نگرم
من به نومیدی خود معتادم .