#حرکت_در_عصر_یخبندان ٧
"مادر" مقامی داره که زبانم الکن و قلم بی جانم حق بزرگش رو نمیتونه ادا کنه.
وقتی حرف از آدمای حماسه ساز و تحول آفرین میشه در کنارش صحبت از مادر هم میشه.
رابطه ای متقابل از ادب نسبت به مادر و مهربانی مادر نسبت به فرزند.
هر موقع این ارتباط دوطرفه شد یقینا از امتیازهای آدمای عاقبت به خیره.
مادران الگو توی تاریخ کم نیستن، مثلا حضرت
#ام_البنین سلام الله علیها
و چه تربیت نمونه ای کردند این مادر که نام فرزندش حضرت عباس علیه السلام نام آور در کنار اسم مبارک امام حسین علیه السلام شده.
اما نمونه ای از صحبت های این مادر رو بخونیم:
أولادی وَ مَن تَحتَ الخَضراء کُلُّهُم فداءُ لأبی عَبدِاللهِ الحُسین
«فرزندانم و تمام کسانی که زیر آسمان کبودند، همه به فدای ابا عبدالله الحسین علیه السلام باد!»
بوده در لالایی ام البنین این زمزمه
جانِ عباسم به قربانِ حسینِ فاطمه
مادری که بچه اش رو میذاره مهدکودک و دلش قرص و آرومه که یه نفر بالاسرش هست مراقب بچش هست میره به کار و زندگی اش میرسه، اگر به نیت خودش اینجور محکم مثل ام البنین های تاریخ این نیت رو هم اضافه کنه، فرزندش رو بیمه کرده از آفات دهر.
اگر امروز رحلت ام البنین هست، کمترین حد اثرپذیری ما از این مادر این میتونه باشه که بچه خودمون رو با فکر شهادت در راه ولی خدا بزرگ کنیم وگرنه همون بچه با ترس از مرگ از دنیا میره!
یاد معاد از اصلی ترین محرک های حرکت در عصر یخبندان هست چون دنیا دار انقطاعِ و چشیدن ذائقه مرگ و چه مرگی بهتر از شهادت؟!
نمونهٔ تربیت ام البنین وار که در آبادان دیدم مادر شهیدان پرورش، مادر شهیدان بچاری و... همچنین مادر خادم الشهداء حاج احمد یلالی هست.
این روایت ها جا داره جزو درایت های زندگی ما بشه، همچنان که هست ان شاء الله.
