کتابخانه‌ی نیمه‌شب مت هیگ ایده‌ی اصلی کتاب را دوست داشتم. اینکه گاهی حسرت‌ها مانع حرکت ما در زندگی می‌شوند؛ اما لزوما برگشت به عقب و انتخاب متفاوت قرار نیست باعث شود زندگی بدون نقصی داشته باشیم. نمی‌دانم این کتاب را می‌توانم #چند_از_چند حساب کنم یا نه؛ اما صادقانه ۳۰، ۴۰ صفحه‌ی پایانی‌اش را نخواندم و فکر می‌کنم حتی اگر بیشترش را هم نمی‌خواندم چیزی را از دست نمی‌دادم. ۱۵ از ۴۵ #چند_از_چند °• @mtalebi76 •°

ما خدا را داریم... ✅ سازمان هنری رسانه‌ای اوج @Owjmedia_org

با ذهنی آرام این چند مقدمه را بررسی کنید و جواب سوال با شما - سال ۱۳۶۱ اولین حضور سپاه بود در لبنان برای کمک، آن زمان که خیلی از ما نمیدانست همچین کشور و مجاهدینی وجود دارد از همان ابتدا تا شهادت پای این حمایت بود، از حاج احمد متوسلیان تا شهید نیلفروشان که کنار سید شهید شد - سردار امروز ما همان کسی است که جوانی‌اش را در این مسیر گذرانده، آنان که برای ما حاجی و فرمانده‌اند و شهید شده‌اند در حزب‌الله، رفیق‌های قدیمی او بودند - خیلی از ما حتی اخبار جنگ ۳۳ روزه را دنبال نمیکردیم و از این اتفاق بزرگ بی خبر بودیم جنگی که معروف شده بود رژیم هرجا ظن حضور نیرویی از حزب‌الله را در یک ساختمان داشته باشد کل ساختمان را خراب میکند آن روزها سپاهی‌های ما در لبنان بودند و فقط چند خاطره محدود را سالها بعد از شهید حاج قاسم شنیدیم - بعد از جنگ ۳۳ روزه حزب‌الله نیرویی توانمندتر شد و حتی برای بازسازی های شهر سپاهی‌های ما کنار حزب‌الله و مردم لبنان بودند که از بینشان بعدها شهید شاطری معروف شد و خیلی از ما باز بی خبر بودیم - رهبر انقلاب سالهاست فلسطین را قضیه اول اعلام میکنند، حمایت از حزب‌الله و برادری با ایشان را مهم میدانند، تا حدی که گفته بودند مترجم در جلسه ها نباشد، هم شما عربی یاد بگیرید هم برادران لبنانی فارسی خیلی از ما جدی نمیگرفتیم و منتظر کلمه " فرض" بودیم برای کمک، اما سپاه قدس ما سالها حضور مستقیم و غیر مستقیم موثر را در کارنامه خود داشت - ایران قلب جبهه مقاومت است، نه به خاطر ایران و ایرانی، بلکه برای آرمان بزرگ اسلام و این را فرماندهان مقاومت در لبنان و فلسطین و یمن و عراق خوب میدانند و در صحبتهای ابوعبیده، ابو حمزه، سید بدر الدین و... یا تشکر مختصر از ایران است یا حرفی از ایران نیست، چون آنها خوب میدانند عقبه سپاه نباید درگیر شود، چیزی که خیلی از ما توجه نمیکنیم برعکس بزرگان مقاومت، در رژیم همه حرف سر ایران است و آخرینش صحبت آن قاتل در سازمان ملل که بارها گفت ایران... - چند سالی است دشمنان ایران به دنبال آشوب در ایران هستند چند سال قبل روی ماشین پلیس نشستن و فیلم گرفتن و داد زدن سر پلیس شروع شد و کمی بعد فتنه‌ای در ایران به پا شد که یکی از پایه‌های آن بی اعتمادی به پلیس بود در جامعه ایرانی و آثار آن در جامعه‌ی اصطلاحا غیر حزب‌اللهیِ ایرانی در این دو سال باقی مانده - رژیم اشغالگر، دشمن قسم خورده ایران و ایرانی و مقاومت، برای بقا نیاز دارد به فتنه ای دیگر که پایه‌اش بی اعتمادی به سپاه است و جدایی انقلابی‌ها از آن ... سوال: هجمه شدید جامعه لبنانی حزب‌اللهی و ایرانی انقلابی علیه سپاه در این مدت و مخصوصا چند روز بعد از شهادت سیدحسن، کمک به مقاومت است یا دشمن مقاومت...؟

بیانیه حماس ❤️پرتاب موشک های ایران را که در پاسخ به تجاوزات رژیم صهیونیستی به ملت های فلسطین و لبنان انجام شد تبریک می گوییم. ما در جنبش مقاومت اسلامی (حماس) پرتاب قهرمانانه موشک توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران به مناطق وسیعی از سرزمین‌های اشغالی خود را در پاسخ به جنایات مستمر اشغالگران علیه مردم منطقه تبریک می‌گوییم. در پاسخ به انتقام خون شهدای قهرمان ملت ما. شهید مجاهد اسماعیل هنیه، شهید والامقام سید حسن نصرالله و شهید سرلشکر عباس نیلفروشان. 🔥ما تاکید می کنیم که این پاسخ شرافتمندانه ایران، پیامی محکم به دشمن صهیونیستی و دولت فاشیستی آن در مسیر بازدارندگی و مهار تروریسم آنهاست، چرا که جنایات، استکبار و نقض قوانین بین المللی و موازین بشردوستانه از هر حدی فراتر رفته است. ❤️ما افتخار خود را به برادران جمهوری اسلامی ایران و قدردانی خود را از ایستادگی آنها در مقابل استکبار افسارگسیخته صهیونیستی و جانبداری آنها نسبت به ارزشهای عدالت و ظلم به مردم فلسطین، ملت لبنان، اعلام می داریم ✳️ما از همه کشورها، ملت‌ها، احزاب و همه نیروهای ملت عربی و اسلامی خود می‌خواهیم که در کنار هم بایستند و با جنایات صهیونیست‌ها و پروژه تجاوزکارانه و توسعه‌طلب صهیونیستی که همه را هدف قرار می‌دهد، مقابله کنند و برای آزادی سرزمین‌مان به هر نحوی تلاش کنند. @Thirdintifada

شادی در غزه .. @Thirdintifada

خوشحالی من بیشتر از اینکه از پرتاب موشک‌ها باشه از این خوشحالی مردم غزه است، از بیانیه حماسه. بخونید و ببینید و لذت ببرید.

هر روز و شبی که فکر می‌کنم بچه‌داری سخت نیست، یک بلاهایی سرم میاره یا یک کارهای عجیب و غریبی می‌کنه که از فکر کردن پشیمون می‌شم. تازگی‌ها بعد از نفس عمیق کشیدن و آرام کردن خودم، وقتی لبخند می‌زنم بهش که از بالای صندلی بهم خیره شده و پیش خودم می‌گم بزرگتر بشه بهتر میشه شرایط، یکی توی شکمم لگد میزنه و اعلام می‌کنه منم هستم. 🫠

کورسرخی عالیه عطایی کورسرخی را مدت‌ها پیش خواندم، کتاب را که باز کردم زمین نگذاشتم، بی‌وقفه ادامه‌اش دادم. عالیه عطایی روان و ساده نوشته بود، روایت‌هایش زبانی داشت که خسته از خواندن نمی‌شدم. روایت‌ها ناراحت کننده و غم‌انگیز بود، در دوران دبستان و دانشگاه هم‌کلاسی‌هایی از اتباع داشتم اما هیچ‌وقت روایتی از زندگی‌شان نشنیده بودم. افغانستان همواره در جنگ بوده است، جنگی ادامه‌دار و خانه‌ خراب کن. اما زندگی مردمش متوقف نشده، زیر سایه جنگ مانده‌اند اما زندگی کرده‌اند. برعکس عالیه عطایی من مردان افغانستان را ترسو نمی‌دانم، گواهش لشکر فاطمیون است؛ من افغانستان را بدون رهبر می‌دانم رهبری برای مردم‌ نه برای کسب قدرت. ۱۶ از ۴۵ #چند_از_چند °• @mtalebi76 •°

وَ سَلَامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا

خسته‌ام، یک نوع خستگی خاص که قابل توضیح و تفسیر نیست. ظاهرش اینه که یک تکلیف نیمه نوشته دارم که باید کاملش کنم و ارسالش کنم، فردا صبح ساعت هشت و نیم صبح میان‌ترم دارم از درسی که از اول ترم کتابش رو ورق هم نزدم و متن عربیه و بحث سنگین و باید یک کار محتوایی انجام بدم، باید یک دوره طراحی کنم با محتوا. همه‌ی این‌ها ظاهر قضیه است. حس می‌کنم خودم هم باطن رو نمیدونم و نمی‌فهمم. بچه‌ی زیر دو سالی هم دارم که چند ساعت ازش دور بودم و حالا بداخلاق و بدعنقه. نمیتونم در اتاق رو ببندم و درس بخونم چون باید من رو ببینه. یکی از پاهام گرفته و نشستن برام سخته و همه‌ی این‌ها حالت‌های عادی یک زن بارداره. یک حس خستگی عمیق دارم، خستگی که با خوابیدن یا کم شدن کارها هم فکر نکنم تموم بشه. و همیشه در این موقعیت خداروشکر می‌کنم که من فیل نیستم. 🐘 والا چجوری باید ۲۲ ماه این حالت‌ها رو تحمل می‌کردم. 👀

امروز فکر می‌کردم کاش بعضی‌ آدم‌ها تکثیر می‌شدند. کاش یک نفر نبودند، یک نفری که متاسفانه از دست رفته‌است و دیگر نیست. کاش همین آدم‌ها تکثیر می‌شدند، نه آدم‌هایی شکل من. از سال ۹۹ که گروه آوینی‌خوانی را ترک کردم، دیگر سراغ آوینی نرفتم، نه اینکه نرفته‌ باشم. هر از چندگاهی یکی از کتاب‌ها را از بین کتاب‌های کتابخانه بیرون می‌کشیدم روی میز می‌گذاشتم تا تورقش کنم و چند صفحه‌ای بخوانم، اما همیشه کتاب آنقدر روی میز می‌ماند که ده‌تا کتاب دیگر رویش می‌آمد و وقت مرتب کردن میز برمی‌گشت توی کتابخانه. این کتاب بین بازی‌ سیدعلی با کتاب‌ها و کتابخانه وسط خانه افتاده بود. چند ثانیه‌ای فهرستش را بالا و پایین کردم و اسم کتاب را پیدا کردم. رفتم سراغ همان مقاله می‌خواستم ببینم چرا از بین این همه اسم، این یکی سهم نام کتاب شده است. مقاله را که خواندم حسرت خوردم، نه از اینکه سیدمرتضی آوینی نیست، از اینکه حتی کسی شبیه او هم پیدا نمی‌شود‌. ‌ آوینی انگار در سال ۱۴۰۳ نشسته است پشت میزش و این مقاله را نوشته و من فقط حسرت خوردم برای اینکه نویسنده‌ای مثل آوینی نیست. فکر کردم من مدعی در فکر و اندیشه مثل آوینی نشدم که هیچ، حتی در نوشتن هم نتوانستم قدمی به او نزدیک شوم. و وای به حال همه‌ی زمان‌های از دست رفته. °• @mtalebi76 •°

آغازی بر یک پایان حتی اگر هیچ برهان دیگری در دست نداشتم، ظهور انقلاب اسلامی _ و بهتر بگویم، بعثت تاریخی انسان در وجود مردی چون حضرت امام خمینی(س) برای من کافی بود تا باور کنم که عصر تمدن غرب سپری شده است و تا آن وضع موعود که انسان در انتظار اوست فاصله ای چندان باقی نمانده است. حقیقت دین را باید نه در عوالم انتزاعی، که در وجود انسان هایی جست که خلیفه اللهی مبعوث شده اند. فصل الخطاب با انسان کامل است و لا غیر. °• @mtalebi76 •°