-

تجمع ؛

آدم درون آینه میبینی؟ تمام این روز ها قلبم مالامال از رنجش هایی بود که تنها خودم میدانم. نمیدانم تفاوت میکند؟ انتظار کشیدن و صبر کردن را میگویم. میدانم خیلی صبر کرده ای برای خیلی ها برای خیلی چیز ها. میدانم همه چیز را شب ها در ذهنت مرور میکنی و بعد میخوابی انگار که فردا امتحان مهمی داری. نمیدانم باید شروع بشود یا تمام؛ نور درون رگه های قلبم ته نشین شده باید دوباره به پیچش وا دارش کنم که امید انتهای صبر هایم را دوباره نه نجوا گونه بلکه فریاد بزند درون سرم. میدانم که میشود یقین دارم... برای مُرهِق؛

شاعر شدن کار عجیبی نیست وقتی که غمهایت فراوان است.

-

‌

ناشناس برای همیشه هست سوالی ، مشاعره ای ، انتقادی ، نظری بفرمایید 🌝✨

دیگه ایده ای برای محتوا ندارمِ نیازمند یک مغز پربار و پر ایده هستم 💆🏻‍♀