یک نگاهت به من آموخت ك در حرف زدن چشم‌ها بیشتر از حنجره‌ها می‌فهمند...

زخم جدید نزن به منی که به مو بندم.

اینجا بوی آتش می آید انگار کسی همین حوالی تمامه رویاهایش را سوزاند.

کاش من ماه بودم تو خورشید، تا قیامت قیافتو نمیدیدم.

و آنها که آمده بودند از غم ما بکاهند، غم بیشتری به ما هدیه دادند.

تماشاگرت خواهم بود زمانی که تاوان همه چی را خواهی داد.

شاید یه دنیای دیگه.

‌شما زمانی که بتونین از ترس تنهایی عبور کنین اون موقع متوجه میشین که ۹۰ درصد از آدمای اطرافتون بود و نبودشون تفاوت چندانی توی زندگیتون نداره و حتی قطع ارتباط باهاشون میتونه اقدام بسیار مفیدی توی زندگیتون باشه.

گاهی‌ به‌ آن‌ پیراهنی‌ فکر‌ میکنم‌ ك‌ در‌آن‌ جان‌ خواهم‌ داد.

ولی بعضیا یجوری واسمون غریبه شدن که آدم نمیتونه باور کنه یه زمانی شب و روزامون با همینا میگذشت.