تن در تقلای زیستن بود اما روح ناامید مرگ را صدا میزد.

آدم است دیگر، یک روز حوصله‌ی هیچ‌چیز را ندارد، دوست دارد خودش را بردارد بریزد دور.

نتوان وصف تو گفتن :)

برای ما که کسی شعر نخواهد گفت خوشا به حال تو که مخاطب شعری

باب دلمی بس‌که تورو خوب کشیدن چشمای تو تهرونو به آشوب کشیدن باب دلمی بس‌که دل انگیز نگاهت خطاطی ابروتو چه مطلوب کشیدن دور من و موهای تو نیزار کشیدن نای من و موهای تو بر دار کشیدن هم موی من هم قد بالای تو رعنا همسایه و همزاد سپیدار کشیدن از دست تو تو سینه ی من هل هله بر پاست انگار درختی رو پر از سار کشیدن دست منو به موی تو محتاج کشیدن چشماتو شبیه شب معراج کشیدن شیرینی آشور لبت قند فریمان خلخال و خطو خال لبت خطه گیلان انگار که بابلسرو تا نور کشیدن شیرازه چشماتو سیانور کشیدن از دست تو تو سینه ی من هل هله بر پاست انگار درختی رو پر از سار کشیدن دست منو به موی تو محتاج کشیدن چشماتو شبیه شب معراج کشیدن

چاوشی چقدر تو خوبی قربونت برم.

ما نه باهمیم نه بی هم؛

من ستاره‌یِ شبهایت بودم و تو خورشید را میخواستی.