《 دلتنگی های ما باد نبود که بروند،
دلتنگی های ما کوه بود
استوار، سنگین پای برجای 》
گفته بودی که چرا محو تماشای منی،
آنقدر محو که یک دم مژه برهم نزنی؛
مژه برهم نزنم تاکه زِ دستم نرود نازِ چشم
طُ به قدر مژه برهم زدنی:))
هدایت شده از چاه ِمن.
چطوری با همه یه مدل رفتار میکنید ؟ من نسبت به لیاقت هر کس ، یه شخصیت متفاوت دارم .