خیلی خوب و قشنگ گفتش.. پیشنهاد میدم حتما ببینید. در رابطه با روابطی که درباره‌ش میگن "نه ما فقط دوست معمولی هستیم.."

اسم آقای رئیسی میاد میخوام بزنم زیر گریه فقط.

هنوز نصف فارسی رو هم نخوندم

عالیه عالی عاااللیییی

یهو چشم باز میکردم میدیدم برای بار nاُم روی کتاب خوابم برده.

اگر معلم مسخره‌ی فارسیمون مثل آدمیزاد درس داده بود حداقل نصف بیشتر کتاب یا حداقل قسمتای مهم رو گفته بود الان وضعیت این نبود، کور شدم از بس از تو لپ‌تاپ خوندم.

جای اینکه بیای سرکلاس تعریف کنی دل مردا مثل ترمیناله درستو میدادی خب مردددد😭 خطاب به دبیر فارسیمون*

باور بفرمایید با سر کوبوندن توی دیوار فاصله‌ای ندارم.

تا درودی دیگر بدرود.

حاج آقا جات خیلی خالیه ..

آقای رئیسی واقعا نعمتی بود که قبل از رفتنش کسی قدرشو ندونست، کسی نفهمید نعمته، کسی دعای خیر پشت سرش نکرد، کسی نگفت خدا نگهت داره...البته که..به قول آقا، دلم برای رئیسی سوخت...حتی بعد از رفتنش هم یه سری قدرنشناس باز هم نخواستن قبول کنن چه نعمتی از دست رفته.. هیچوقت یادم نخواهد رفت روزی رو که جلوی تلویزیون زانو زده بودم و به اون خط مشکی بالای صفحه تلویزیون خیره شده بودم و زار زار اشک میریختم، هیچوقت یادم نخواهد رفت که چقدر اون‌شب سلام و صلوات فرستادم که سالم پیدا بشن، یادم نخواهد رفت که چقدر امیدوار بودیم که برگردن... رئیسی الحق عجب بزرگ‌مردی بود. واقعا همین اقتداری که الان ما و کشورمون داریم، همین روابط خارجه‌مون صدقه سر آقای رئیسی و آقای امیرعبداللهیان هستن، اینا چیزهایی رو برای کشور میخواستن و انجام دادن که دولت‌های قبل نه می‌خواستن و نه حتی زحمت انجام دادنِ نصف اون‌ها رو به خودشون دادن. واقعا سعه‌صدر ایشون درمقابل تمااااام اون توهین‌ها و اتهامات دروغ و غیرمنصفانه‌ای که بهشون زدن تاابد قابل تحسینه، هرکسی توان نداره این‌طوری مقابل مخالفانش بایسته و این‌قدر سربلند باشه... خلاصه. ما نه زحماتی که ایشون کشیدن برای ما و ایرانمون رو از یاد میبریم، نه حمایت ایشون از قرآن و از حاج‌قاسم عزیزمون رو توی سازمان ملل و توی -به‌قولی "بلاد کفر"- رو از یاد میبریم، نه توهین‌ها و تهمت‌هایی که عده‌ای به ایشون زدن رو.. بلکه روزی آقای رئیسی و همراهانش بشن الگویی برای بچه‌های ایران و نسل ایرانی که زحمات ایشون هدر نره و یاد و خاطرشون تاابد در قلب ایرانی‌ها بمونه. تا ابد در قلب‌ها و در ذهن‌های مایی سید ابراهیم.

واقعا دلم برای اون سال تنگ شد. سال آخری که آقای رئیسی رئیس‌جمهور بودن. بعد از اون واقعا میگم واقعا بی‌اغراق دیگه هیچوقت مثل قبل نشد واقعا هیچی برنگشت مثل قبل نمیدونم چطور توصیف کنم که حق مطلب ادا بشه ولی اصلا دیگه اون‌طوری که قبلا خوب بود هیچوقت میسر نشد. نمیگم دولت‌شون مثلا بی‌نقص و این‌چیزا بودن نه خب بهرحال هیچ‌چیز کامل نیست و نقص‌هایی داره اما واقعااا به نسبت دولت قبل و بعدشون کاملا یه‌چیز دیگه بودن خدا خیرشون بده واقعا یک‌چیز دیگه‌ای از ایران در جهان و منطقه ساختن دوباره حضور فعال ایران توی جامعه جهانی رو واقعا شاهد بودیم و همینطور طوری‌که حمایت میکردن از فلسطین و مردمش واقعا ‌کاری نبود که روسای جمهور دیگه یا وزرای خارجه‌ی دیگه همشون انجام بدن... کلی چیز وجود داره کلی چیزای دیگه که دلم میخواد بگم و خالیِ خالی بشم از دردی که تو دلمه بخاطر بی‌توجهی و یا حتی توهین‌هایی که هنوز که هنوزه به این بزرگواران میشه اما خب واقعا فرصتش نیست. فقط، -برای بار چندین هزارم- خدا رحمتشون کنه، خیلی رحمتشون کنه. انشاالله با انبیا محشور بشن.