نمیدونم فقط دلم خیلی میشکنه وقتی میبینم خیلیا رفتن تهران ولی من مثل همیشه نتونستم.

الان خب خیلیا میگن که همون مشهدی که من میخوام برم رو هم نمیتونن برن و خب واقعا من بابت همینم عذاب وجدان دارم ولی خب واقعا دلم هیچوقت بابت این موضوع آروم نمیشه..

آیت‌الله خامنه‌‌ای واقعا یکی از آدمایی بود که فقط خدا میدونه دیگه کِی یکی مثلش میاد. یعنی از تمام ابعاد این انسان فرهیخته بود. از تمام ابعاد...و واقعا بسیار عالم بود، بسیار باعزت بود، بسیار خستگی‌ناپذیر بود، این حجم از مهربانی، اخلاص، آرامش...نمیدونم...همه چی بود...همه چی... اسطوره‌ی تکرارناپذیری بود که واقعا مردم زمان ما نمیدونستن چه گوهر نایابی داره همزمان باهاشون زندگی میکنه و قدرشو ندونستن...خیلیا هنوزم نمیدونن... هرچی من بخوام بگم کمه، تو یه پیام و دو پیام نمیگنجه. ولی همیشه و همیشه، ایشون تحسین‌برانگیزترین انسانی بود که میتونم توی عصر معاصر ازشون یاد کنم...

هی تو تلویزیون میگه اگه میتونید خودتونو برسونید زود بیاید‌. آخه قسمت دردناکش اینجاست که من حتی اگه همین الان هم حرکت کنم بازم نمیرسم.

کلا نمیدونم چرا تو نوددرصد زندگیم هی میدوم ولی تهش نمیرسم.

وای میرم بمیرم.

از نظر رسانه ای حضور توی تهران خیلی خیلی مهمه. بیاین تهران، ما نوکری شما رو میکنیم روی سر ما جا دارین.

تهران همه چیز هست از محل استراحت برای زوار تا آب و غذا پس بشتابید به سوی تشییع آقای شهید اتفاقی که دیگه هیچوقت توی عمرتون نمیبینیدش و توفیقش رو پیدا نمیکنید

😭😭

هعییی

یکی منو ببره تهران

آخر من دق میکنم.