من زنده‌‌م.

بچه غوغا بود اونجا وای

غوغای واقعی

بشدت

و...هعی...آقا ما دور خوردیم عملا

ما انقد تو جمعیت با مصیبت رفتیم تا آخر خیابون امام رضا. با یه مشقتی رفتیم رسیدیم یه جایی که حداقل از دور بتونیم تابوت‌ها رو ببینیم. بعد چی شد؟؟ زحمت کشیدن تازه وقتی پیکر آقا و خانواده‌شون رو بردن داخل حرم خبر دادن... یعنی من کل طول خیابون امام رضا رو داشتم گریه میکردم. بعد انقد جمعیت زیاد بود نتونستیم بریم سمتی که نماز میخونن حتی..

شرمنده ها. ولی ما با کلی دردسر از اون سر کشور پا شدیم بیایم اینجا بلکه فقط بتونیم یه نظر از دور تابوت‌ها رو ببینیم یا یه نماز روی پیکر آقامون بخونیم که حتی همین هم نشد. بعد خیلیا بودن تشییع قم و تهران رو هم رفته بودن، مشهد هم اومده بودن، به تابوت‌ها و نماز و اینا هم رسیدن...و خب...نمیدونم...نمیدونم فقط انقد دلم پره که خدا میدونه...

نمیدونم چه خیریتی توش بوده

ولی واقعا دلم میخواد فقط گریه کنم.

انقد به آقایون مختلف برخورد کردم که خدا میدونه.

یعنی حتی یدونه محرم نامحرمی رو هم نمیذارن آدم رعایت کنه

میدونین، خوشحالم که تونستم بیام اینجا و مراسم شرکت کنم و تمام اینا و فقط و فقط بابتش خدا رو شاکرم....ولی دلم انقدددد پره که....ای خدا...