آخرین کاری که همیشه برای انجام دادن بهش فکر میکردم همین بود...ولی منو نگاه...فقط ۱۹ سالمه...ولی شاید همیشه با خودم فکر میکردم تا آخر عمر هم نیاز نیست چنین کاری کنم، چنین نمازی بخونم برای چنین فردی.... آه...

شاید فکر میکردم آقا هیچوقت نمیره...همیشه هست...همیشه خیالمون از بابت بودنش راحته...

بقیه که قبلنا بهم میگفتن اگه یه روز این اتفاق بیافته باید چیکار کنیم. بهشون میگفتم ما که نمیتونیم جلوی رفتن کسی به اون دنیا رو بگیریم...میگفتم هرکس وقتش برسه...دیگه میره...هیچ کاریشم نمیشه کرد.. حالا الان هرچی فکر میکنم میبینم انگار تو ذهنم همیشه این تصورو داشتم که آقا برای همیشه هست.. مگر میشد تو نامیرا نباشی..؟؟

دلم می‌خواست روزی به عنوان دانشجو یا اقلا یه کاره‌ای توی زمینه رشته‌ام بیام پیشت نه اینکه حالا برات نماز بخونم

آرزومو با خودم میبرم اون دنیا... حسرتشو یه عمر این دنیا با خودم میکشم..

الان حالم اینطوریه که دلم میخواد بمیرم.

دلم میخواد نماز صبح برم حرم اما دیگه هم دیره هم نمیذارن تنها برم هم حرم خیلی شلوغه..

صبح میرم دیگه.

ولی واقعا نماز تو حرم جز دلچسب‌ترین هاست..

📷 مزار مطهر رهبر شهید انقلاب اسلامی در رواق دارالذکر حرم امام رضا(ع) @iribnews

پیام آقامجتبی خیلی دردناک و دوست‌‌داشتنی بود، در دو کلمه.

سلام من زنده ام.