یا اینکه هنوزم بدون درس خوندن بعضی درسا رو بیست و نوزده میشدم..

یا اینکه هنوز وقتی زیست جانوری علوممون رو باز میکردم میگفتم اییییششش و چشمامو نیمه بسته میکردم تا اون جونورای چندش و نبینم..

یا اصلا کاش هنوز آخرین دغدغه م این بود که چجوری وقتی رفتم مدرسه جدید دوست پیدا کنم یا با بچه ها تعامل بگیرم..

یا اینکه امتحان تیزهوشان و نمونه رو چطور بدم..

یا اینکه بعد از امتحانا با رفیقم بریم بیرون و بستنی بخوریم..

الان یه گوشه نشستم و هرکی میبینتم میگه اووو تو چقد بیخیال و ریلکسی.. همه ملت دارن درس میخونن و من اینجا حتی تا الان لای کتابام رو هم باز نکردم.. ولی درونم انگار داره آتشفشان فوران میکنه..! چیزای مختلف مغزم رو پر کردن و خودم هم حتی نمیدونم چی ان! ذهنم در حالا حاضر گنجایش ورود درسا رو نداره.. شاید الان بگید : خب برو فکراتو رو کاغذ بنویس تا ذهنت خالی شه.. و من باید بگم امتحان کردم ولی حتی نمیدونستم باید چی بنویسم!

به اندازه کافی اونقدری پر هستم که دیگه جا نداشته باشم!

اه! اینجا که جای غر زدن نیست!

https://eitaa.com/noveriacastle/9884 اتفاقا اونقدرا هم چرت و پرت نیست

https://eitaa.com/noveriacastle/9892 خب فکر کنم جدیدا خیلیا اینطوری شدن

اینجور وقتا حتی شده با خودتم حرف بزنی باید خودتو خالی کنی

درواقع لازم نیست بدونی چی بنویسی آدرینا فقط بنویس هر چرت و پرتی که باشه اولش فقط رو مخه بعد یدفعه مودت به طور معجزه آسایی بهتر میشه