الان داغی نمیفهمی، باید سالها بگذره، آدمای دیگه بیان تو زندگیت تا بفهمی اونی که دوستت داشت، باهات چجوری رفتار می‌کرد و چقدر براش اولویت بودی

‌من آنقدر مدارا کرده بودم که مجالی برای مردد ماندن نمانده بود.

اونیکه ازتون دلخوره و نیم ساعت بعدش فراموش میکنه؛ خنگ و بی ثبات نیست، فقط انقدر دوستتون داره دلش نمیاد دلخور بمونه

اشتباه کردن اشتباه نيست، در اشتباه ماندن اشتباه است‌‌ معلومه از آقای خیابانی تاثیر گرفتم یا نه

خیلی دلم می‌خواد بشینم طلیسچی، طهماسبی، شادمهر، حامیم و یاسینی‌و... گوش بدم اما حیف که نمیتوانممم

ناگهان به خودش آمد و دید که مدتی‌ست نشسته کنجی و دارد به همه چیز فکر می‌کند. شبیه به آدمِ در حال غرق شدنی خودش را از آب بیرون کشید، نفسش را داد بیرون و گفت: بی‌خیال! بلند شد و برای خودش چای ریخت و دوباره به کارش مشغول شد. مدتی بود که تا مرز خستگیِ مفرط کار می‌کرد و اعتقاد داشت که آدم نباید یک ثانیه هم بی‌کار شود، وگرنه می‌نشیند عمیقا فکر می‌کند و عمیقا غصه می‌خورد و عمیقا پیر می‌شود... -صرافیان

باید یه روز ازت بپرسم که: "یعنی ما قرار نیست شادی رو تجربه کنیم؟" اون وقت، تو میتونی بهم جواب بدی؟ جوابش دست تو نیست. دست منم نیست. واسه همین، هنوزم نفهمیدیم باید با غمامون چیکار کنیم. میدونی، شاید این ما نیستیم که باید باهاشون کنار بیایم، اون اتفاقِ اضافه که باید از بین بره، اگه غم برامون مسمومیت و معذوریت در برابر ادامه زندگی ایجاد می‌کنه و جزو طبیعتشه، پس .. این ماییم که نباید باشیم. این ماییم که باید به پوچی برسیم و تمومش کنیم، یا تموم بشیم؟ -شفاعی

ما با دست خودمون داریم اصالتمون رو نابود می‌کنیم زبان فارسی خودمون رو نابود می‌کنیم چطوری؟ یه سری کلمات هستش که جدیدا از اینکه اون کلمه رو فارسی بگیم خجالت می‌کشیم یا حس می‌کنیم اگه فارسیشو بگیم طرف بهمون میگه اه اون چه آدم عقب مونده‌ایه در صورتی که اینطور نیست یه مثال بزنم مثلاً من به جای اینکه بگم قرار اولم باطرف میگم دیت اولمه یا فرست دیتمه که این یکی از کلمات انگلیسی که وارد کشورمون شده یا به جای اینکه بگیم طرف داره بهم بی توجهی میکنه میگیم طرف داره ایگنورم میکنه... یا کلمه سلام که اصلاً فارسی نیست و خیلی قبل از طریق زبان عربی وارد کشورمون شده پس‌فردا مثل همین کلمه‌ی سلام که خیلیا فکر می‌کنند کلمه فارسیه کلی کلمات انگلیسی و کشورای دیگه رو وارد کشورمون میکنیم که به‌ خودمون میایم متوجه میشیم که اصلا فارسی حرف نمی‌زنیم... شاید کلیشه‌ای بنظر بیاد ولی بیاید با زبان فارسی خودمون صحبت کنیم و یه‌جورایی فارسی خودمون رو پاس بداریم باشه:)؟

دیگه جدا باید با بعضیا مثل خودشون رفتار کنم

هر چی مهربونی هی حرفاشونو به شوخی میگیری و هیچی نمیگی بدتر میشن

اینکه ساکتم دلیل نمیشه تو هر رفتاری یا بهتره بگم هر غلطی خواستی بکنی

یه بار دوبار سه بار هفت بار بسه دیگه