لیلیا هلمن: به چشمهایم زل زد و گفت: "با هم درستش می‌کنیم". چه لذّتی داشت این با هم، حتی اگر با هم هیچ چیزی هم درست نمی شد حتی اگر تمامِ سرمایه‌ام بر باد می‌رفت حسی که به واژه‌ی "با هم" داشتم را با هیچ چیزی در این دنیا، معاوضه نمی‌کردم. 

پونه مقیمی چه قشنگ میگه: «باید بخشید، باید خودمان را برای تمام حماقت‌ها انتخاب‌های تلخ و برای تمام بدی‌هایی که انجام داده‌ایم، ببخشیم. ببخشش که آغاز می‌شود ادامه‌ی جاده دیده می‌شود. جاده‌ای که هنوز مسافرش هستیم و هنوز ادامه دارد بار گناه را بر زمین بگذاریم، قدم‌هایمان سبک‌تر می‌شود.»

_

دلم بدون تو غمگین و با تو افسرده است چه کرده‌ای که ز بود و نبودت آزرده است فاضل نظرى #شعر

الان دقیقاً همونجایی‌ام که معین دهاز میگه: دیگر انرژی لازم برای دوستی‌های بی‌معنی، تعاملات اجباری و مکالمه‌های غیرضروری را ندارم

و که نمی‌دانی امّا آدمی به نقطه‌ای می‌رسد که پی می‌برد قرار نیست «هیچ» اتفاق تازه‌ای رخ دهد امّا... صبر می‌کند صبر می‌کند صبر... -پوریا نبی پور

ادم ها را در ذهن خود بزرگ نکنید! فکر نکنید که تافته‌ی جدا بافته هستند و یک رگ‌شان به زمینی‌ها نمی‌خورد! در نهایت، موقعیت‌های مختلف بزرگی و کوچکی آدمها را مشخص می‌کند! ما هر جا، هر زمان نگاه فراتر از زمینی به آدمها داشتیم، حال دلمان را خراب کردند... ذهنیت ما را به هم ریختند و تفکر ما را به بقیه آدمها عوض کردند! ارزش و لیاقت آدمها، در پوسته‌ی زمان جان می‌گیرد و رو می‌شود! بیشتر از آن چیزی که هست، بزرگش نکنید! بزرگنمایی آسیب است...آسیب! نازیلازارع

من درباره‌ی تو با کسی حرف نمی‌زنم؛ اما تو از چشم‌های من سر ریز می‌شوی

سکوت چیزی را به ما می آموزد که دیگران به ما نمی گویند

چشم بد دور که هم جانی و هم جانانی... حافظ #شعر

فقط فرامرز عرب عامری تونست اون لحظه‌ای که برای هیچکس مهم نبودیم رو به این زیبایی توصیف کنه: «دیگر چه بلاییست غم انگیزتر از این من بار سفر بستم و یک شهر نفهمید.» #شعر

ولی تو؛ تو جزو کسایی نبودی که بگم این نشد یکی دیگ