کاش برگردم به موقعی که پای تلوزیون منتظر غزاله می‌نشستم:)

جدیدا گیر اون آدمایی میوفتم که یه مدت خیلی باهاشون خوب و صمیمی‌ام، کلی حرف میزنم و خاطره‌ می‌سازمو یهو بعد چند وقت بدون هیچ دلیلی دیگ ازهم خبری نمیگیریم و بین‌مون فاصله میوفته..

_

_

به روش دوستی های قدیمی...؟!

اگه تو ام حواشی ساسی مانکن رو دنبال نمیکنی و به آهنگای مسخرش گوش نمیدی تبریک میگم* تو دوست خوب منی...!

_

من خیلی آدمِ "عه پیام نمیده پس منم پیام نمیدم تا مزاحمش نشم"ای هستم.

درسته ارتباط باید دوطرفه باشه ولی خب دیگه تو باید چند بار پیام بدی؟ خب وقتی اون حرکتی نمیزنه یعنی نمیخواد دیگه*

اینکه وضعیت تحصیلیت اونقدر خوب باشه که بقیه سر اینکه موقع امتحانا کنارت بشینن دعوا کنن خیلی حس خوبی داره*

امروز داشتم به دوستم میگفتم ولی خیلی بده ها اینکه یه شب آرزوی مرگ کنی اشک ها در حال خفه کردنت باشن ولی صبح که میشه دیگه اون ادم قبلی نیستی درسته قبول دارم این یکی فرایند های رشد انسانه ولی فک کن اون انسان همون شب قبل با تموم وجود عذاب میکشید با تموم وجود درد میکشید خدا خدا میکرد صبح نشه. واقعا ارزش داره؟ چون من اون شب لعنتی از ذهنم پاک نمیشه.

من کربن نیستم که تحت فشار الماس شم، من حساسم یهو میشینم تا 6 صبح گریه میکنم.