امروز تولد ۳۰ سالگی ویل، خرس مهربونه‌.

☀️ ݁˖࿐

بله، می‌دونم دیر شده. در دفاع از خودم باید بگم زمان یه مفهوم ساختگیه و خورشید هر روز طلوع می‌کنه، پس از نظر فنی من هنوز فرصت داشتم. 🙏🏻 (باشه، ببخشید. دیر کردم.) ولی تولدت مبارک، ویلیام اندرو سولاس!!! امیدوارم نیکو هم یه کاری کرده باشه که باعث بشه لبخند بزنی (که البته کار سختی نیستش با توجه به اینکه تو، تویی.) راستی، پسری که می‌تونه از سایه‌ها بیرون بیاد و هر وقت بخواد غیبش بزنه، برای سورپرایز تولد خیلی امتیاز ناعادلانه‌ای داره ویل، من اعتراض دارم! بگذریم، باید بگم که اینکه یکی بتونه وسط این همه هیولا، جنگ، پیشگویی، دورگه‌های زخمی و اتفاقات دیگه هنوز مهربون بمونه واقعا چیز کمی نیست. تو فقط زخمای منو درمان نکردی؛ یادم می‌انداختی که بعد از همه‌چیز، هنوز چیزهایی هست که ارزش موندن و جنگیدن دارن. واقعا خوشحالم که یه نفر مثل تو کنارمونه. امیدوارم سال جدید زندگیت پر از نور باشه. دوستت دااااااااارمیمسمس. -رودی با یک بغل محکم و بزرگ. =]