همیشه اونایی که خودشونن باعث میشن یه لبخند عمیقی رو لبم بیاد ، کاش میشد بهشون بگم ایول که خودتی ، توی دنیایی پر از بازیگر
خوش به حال ِادمایی که راحت میخوابن
من بعد از اینکه میگم میرم بخوابم
تازه فکرام و اورثینک کردنام شروع میشه
بعد که هشت دور زندگیمو از بچگی تا الان تحلیل کردم، بعد خوابم میبره.
از ساعت دوازده شب به بعد یه کارایی میکنم یه حرفایی میزنم که صبحش میگم این چکارایی بود کردی؟