اهم اهم؛ بابونه های نازم! اول از همه باید بگم عذر میخوام که مجبورید خط فوق العاده زیبای منو برای تقدیمیتون بخونید. و اینکه اگه به هر دلیلی دوست داشتین من همین تقدیمی رو تایپ شده خدمتتون بدم آیدیتون رو بذارین اینجا بابونه هام تا من قسمت خودتون رو براتون بفرستم🤏🏻 اینکه یه لحظه به سرم زد یه همچنین کاری رو بکنم و با دست خط خودم بنویسمش هر چند بد و بهم ریخته این بود که یه چیزی ازم براتون بمونه:> پ.ن:اسم همه ی چنل ها یا آیدی ها هایلایت شده تا راحت تر پیدا بشن!، همه ی کلمات به خط تحریری روسی نوشته شدن و بازم عذر میخوام بابونه ها؛

چطوری انقدر نازی بچههه

د آخههه😭😭😭

وقتی شب‌هایی که انگار خالی و پوچن از راه می‌رسن، باز هم این‌طوری صدات می‌کنم. آره، گم شدم... می‌تونم بیام پیشت؟ فقط می‌خوام بگم متأسفم. از این خودم که هستم، خیلی بدم میاد. آره، گم شدم... می‌تونم بیام پیشت؟ تو دیگه هیچ‌وقت مثل قبل دوستم نخواهی داشت. اما اگه در خونه‌ات رو بزنم، در رو به روم باز می‌کنی؟ عزیزم، باهام این‌طوری رفتار نکن. خیلی وقته که زمان گذشته. بعد از اون روزی که از هم دور شدیم، بیایم داستان‌های هر کدوممون رو پیش خودمون نگه داریم؟ ببخش، یکم دیر کردم. تو این مدت اتفاق خاصی نیفتاد، مگه نه؟ حالت خوب بود؟ بیایم دوباره از نو شروع کنیم، و این بار دیگه هیچ‌وقت از هم جدا نشیم. دوباره میاید پیش یوری و فرست لاو؟:)

اون روز مانیا بهم گفت خود الفویم

سرم.درد.میکنه.

امروزو دوست داشتم خیلی خوب بود

عه چرا اینجوری اومد😭

‌

بیدار میشی میبینی اینجا پر نوره، عه اینجا کجاست؟ پیام نوره💘