برای اینکه بزرگ بشید و به بلوغ برسید ، لازمه که قدرت کنار گذاشتن آدمارو به دست بیارید .

ولی حتی یه خداحافظی درست هم سهم من نشد . در قبال اون همه شب بیداریا ، اون همه نگرانیا ، اون همه جنگیدنا ، اون همه ابراز احساسات و علاقه ها ، مزد من میتونست یه خداحافظی بهتری باشه ..

-

او خودش از خدا خواسته بود که : « خدایا مراقب دلهامان باش .» اما چ شد که خود او باعث شکستن دلم شد ؟ مگر تو خدا بودی عزیزکم ؟

زندگیم متوجه ی این نشده ک من آدم دارای صبری نیستم ..

خستم از آخ نگفتن .. خستم از لبخندی که باهاش دردامو میپوشونم . اصن من ضعیفم . من حساسم من دروغگوام ؛ دروغ میگفتم فراموشش کردم ، دروغ میگفتم بخشیدمش ، دروغ میگفتم دیگه بهش فکر نمیکنم و برام تموم شده است .. من نه قوی ام نه چیزیو فراموش کردم .. فقط هرشب دارم به اتفاقای گذشته فکر میکنم و دلم برا خودم میسوزه .. من هیچیو فراموش نکردم !

متاسفانه خیلی رو تایپ کردناتون یا علائم نگارشی حساسم .. اگه قراره تک کلمه ای جواب بدین یا پیام بدین و یهو غیبتون بزنه ، ممنون میشم کلاً جواب ندین !

اگر دل کسیو بشکنید ، پیش همون خدایی ازتون شکایت میشه که قراره بابت آرزوهاتون ازش درخواست کنید .. خوبه مگه نه ؟