در 9دی 339 ام می خوانید: 💠 با یک «رکوردِر» خیلی‌ کارها می‌شود کرد/ بخش دوم و پایانی 🔹گفت‌و‌گو با ناصر یاری، مصاحبه‌گر تاریخ شفاهی دفاع‌مقدس درباره چگونگی شکل‌گیری گروه خودجوش شهید شفیع زاده 🔰یعنی هیچ خروجی‌ای نداشتید؟ 🔸مدتی وقفه در کار پیش آمد و ما دیدیم که سرمایه‌ی ارزشمندی را داریم از دست می‌دهیم. بنابراین حوالی سال 1380 با تشکیل گروهی به نام شهید شفیع‌زاده، تصمیم بر ادامه‌ی کار گرفتیم. این گروه، در خانه‌ی ما تشکیل شد و هیچ دفتر و دستکی هم نداشتیم. جلسات و نشست و برخاست‌ها همگی در خانه‌ انجام می‌گرفت. برنامه‌ی اصلی ما بهره‌برداری از اسناد و مصاحبه‌های صورت گرفته در چند سال پیش و ارائه‌ی محصول از این مواد خام بود که به لطف خدا موفق شدیم بخش قابل توجهی از این مواد را تبدیل به محصول کنیم. 🔰محصولات‌تان فقط کتاب بود؟ 🔸فقط کتاب نیست. هم کتاب هست و هم فیلم. قریب 20 عنوان کتاب و 14 عنوان فیلم مستند تا امروز منتشر کرده‌ایم. علاوه بر این‌ها، بیش از 400 صفحه مطلب مرتبط با شهدا به نشریات سراسری و محلی رسانده‌ایم که این خودش مستلزم استمرار و مداومت در کار است. 🔰هزینه‌های‌تان را چه طور تامین می‌کنید؟ 🔸ما کار تجاری نمی‌کنیم و بچه‌ها بدنبال سود و منفعت نیستند. حقیقتاً دغدغه‌ی کار فرهنگی داریم؛ برای همین هم با کمترین هزینه کارمان راه می‌افتد. امتیاز کتاب‌هایی را که تدوین کرده‌ایم به مراکز مختلف داده‌ایم تا منتشر کنند؛ هیچ چشم‌داشتی هم نداشته‌ایم از آنها. فقط بدنبال نشر آثار بوده‌ایم. تا امروز هم هر کتابی چاپ شده یا هر فیلمی ساخته شده، با همین منوال بوده و هیچ‌گاه گرفتار محاسبات مادی نیستیم. 🔰نمونه‌ای از کارهای‌تان؟ 🔸کتاب‌هایی مانند «شیر کردستان» برای شهید اورنگی، «آقا مصطفی» برای شهید مصطفی پیشقدم، «نوح نبی» در مورد شهید حبیب پاشایی، «تجلی عشق» در مورد شهید تجلایی، «اولین فرمانده» در مورد شهید نادر برپور و مستندهایی مانند «علمدار بدر» در مورد شهید تجلایی، «ستاره‌ی شلمچه» در مورد شهید پیشقدم، «یاد نیک» در مورد شهید شفیع‌زاده، مستند شهید حیدرنیا، مستند شهید قاضی طباطبایی و چند کار دیگر. 🔰گروه‌تان فقط در تبریز کار می‌کرد؟ 🔸نه؛ بعد از تشکیل گروه فرهنگی شهید شفیع‌زاده، قرار گذاشتیم محدودیت جغرافیایی و محله‌ای نداشته باشیم. بنابراین به شهرستان‌های دیگر هم رفتیم. کارهایی در شهرهای میانه و مرند انجام داده‌ایم و در آینده سراغ شهرهای دیگر هم خواهیم رفت. 🔰برای این‌که جریان عمومی ثبت خاطرات مربوط به دفاع مقدس شکل بگیرد چه باید کرد؟ 🔸ما متاسفانه نتوانسته‌ایم از زمینه‌های متعددی که در اختیارمان است استفاده‌ی حداکثری کنیم. این همه یادواره‌ی شهدا در کشور برگزار می‌شود؛ خب باید از خودمان بپرسیم که ما چه بهره‌ای از این یادواره‌های می‌بریم. البته نمی‌خواهم بگویم بی‌ثمر بوده‌ این یادواره‌ها؛ بلکه منظورم این است که استفاده‌ی حداقلی می‌کنیم از این ظرفیت. هر یادواره، می‌تواند کانون تدوین بخشی از تاریخ دفاع مقدس باشد. 🔸در محلات و مناطق مختلف می‌شود به پشتوانه‌ی یادواره‌ها، موج خاطره‌نگاری راه انداخت. اما با تاسف باید بگوییم بسیاری از یادواره‌های ما صرفاً مجالسی هستند که جمع می‌شویم و چند نفر شعر یا نوحه‌ای می‌خوانند و سخنرانان هم حرف‌های همیشگی را می‌زنند و تمام می‌شود. در حالی‌که باید خیلی بیشتر از این هدف‌گذاری کرد. 🔸بچه‌های حزب‌اللهی می‌توانند با برنامه‌ریزی در مساجد مختلف، این جریان را شکل بدهند. لازم هم نیست تدارک خاصی ببینند. با یک دستگاه ریکوردر می‌شود خیلی‌ کارها کرد. فقط کافی ا‌ست اهمیت کار را بدانیم. هفته نامه ۹ دی 👇 eitaa.com/joinchat/389742592Cfbd77cc21a مدیر مسئول 👇 eitaa.com/joinchat/389677056C798a6dc5a1

در 9دی 339 ام می خوانید: 💠عدالتخواهیِ غیر انقلابی! ✍️حجت الاسلام علی مهدیان 🔸اواسط دهه هفتاد وقتی علم مبارزه با فقر و فساد و تبعیض را رهبری افراشت، هیچ کس فکر نمیکرد این شعار تبدیل به یک حرکت موثر اجتماعی شود اما دیری نگذشت که با همین شعار دولت توسعه غربی نقد و سپس نفی شد. عدالتخواهی صورتهای مختلف و متفاوت اجتماعی پیدا کرد یک صورت آن شد جریانهای جوششی جهادی که خدمت به مردم و نزدیک کردن جوانان به متن محرومین را هدف گرفتند. یک صورت آن تبدیل شد به جریان مطالبه گری از مسوولین. یک صورت نیز تبدیل شد به گروههایی که تلاش میکردند راه حلهایی برای مشکلات اداره کشور پیدا کنند. 🔸اما به طور کلی تمام جریانهای عدالتخواه جوان را میشد به دو دسته تقسیم کرد عدالتخواهی مثبت که تلاش میکرد با تغییر فرهنگ مردم و ایجاد جوششهای مردمی و یا دادن راه حلهای اثباتی و یا نقدهای موثر تئوریک یا اجرایی به حرکت کشور به سمت عدالت مدد رساند و عدالتخواهی منفی. 🔸عدالتخواهی منفی بیشتر شور عدالتخواهی داشت ولی از بستر اندیشه انقلاب، خیلی داراییها را اخذ نکرده بود. او هنوز بلد نبود مفهوم مبارزه با مستکبرین را با عدالت جمع کند. هنوز بین حقیقت ولایت و عدالت پیوستگی روشنی را درک نکرده بود. حتی نسبت آزادی و مردمسالاری را نیز با عدالت نمیدانست. لذا اندیشه ای کاریکاتوری داشت که در عمل از گیر دادن به زندگی این مسوول و آن مسوول شروع کرد و تا قرار گرفتن پشت سر این متهم و آن زندانی پیش رفت و در نهایت نیز شد ابزار جدی تکمیل کننده پازل فلان جریان سیاسی مفلوک و بهمان نقشه خارجی ضد مردم. 🔸حتما داستان شکل گیری جریان شیطان پرستی در غرب را شنیده اید اینها جوانان مخالف سیطره زورمداران بودند اما جهالت و سطحی بودنشان باعث شد همان قدرتمندان بیایند و به اینها بگویند اگر میخواهید اعتراض کنید بروید پشت سر بزرگترین معترض عالم یعنی شیطان و بعد اینها شدند شیطان پرست. 🔸من مشکل امروز کشور را نه رهبری و نه بدنه نجیب امت میدانم. بلکه مشکل را باید دوگانه ای دانست به نام لیبرالیسم و انباشت جهالت نخبگان دردمند. 🔸تا وقتی عدالتخواهی از بستر انقلاب برنخیزد یعنی همه المانهای نظام اندیشه انقلاب اسلامی را در نسبت با عدالت درنیابد، یقین کنید ابزار دست ظالمین عالم خواهد بود. بلایی که بر سر بسیاری از جریانات چپ در دنیا آمد. 🔸پ ن. نامه ای که جدیدا به نام جریان عدالتخواه دانشگاه تهران رسانه ای شد نماد یک درد بیست ساله در این جریان است. هفته نامه ۹ دی 👇 eitaa.com/joinchat/389742592Cfbd77cc21a مدیر مسئول 👇 eitaa.com/joinchat/389677056C798a6dc5a1

در 9دی 339 ام می خوانید: 💠 دو روی سکه محافظه‌کاری و اسلام سلطنتی ✍️محمدصادق شهبازی 🔸جریانی، در توهم دفاع از ولایت، هرگونه نقد، پاسخ‌خواهی، دادخواهی و اصلاح سیستم را ضدیت می‌شمارد و اگر از سوپور سر کوچه هم انتقاد شود، می‌گوید سوپور زیرمجموعه سرسوپورهاست، او ذیل شهرداری و... تا رهبری و امام زمان جلو می‌رود؛ لذا انتقاد از نحوه جمع‌آوری زباله در فلان کوچه، در حکم محاربه با امام زمان است! از تقدم ولایت بر عدالت ، ولایت‌بسندگی، تسری ولایت و... سخن گفته و در نهایت اشکالات را توجیه می‌کنند. 🔸جریان دیگر، همه ناکارآمدی‌ها و عقب‌گردها را به رهبری و نظام نسبت می‌دهد. هر دو نگاه یک پایه و نتیجه دارند؛ انگار شأن و سیره رهبری دخالت در تمام امور کشور است یا رهبری مستقل از اراده مردم و مسئولین در تمامی تصمیم‌گیری‌ها می‌تواند دخالت ‌کند. مردم، نخبگان و مسئولین عناصری منفعل‌اند و مانند ربات به‌وسیله رهبر هدایت می‌شوند. در یک کلمه تعریف سلطنتی از حکومت اسلامی و ولایت ارائه می‌دهند. 🔸هر دو جریان، با منفعل انگاشتن مردم، مسئولین و نخبگان، مسئولیت را از خود سلب، عافیت‌طلبی را توجیه، امکان نقد و اصلاح را منتفی می‌کنند. غیرواقع‌بینانه در توجیه نفی کارنامه رهبری و نظام سخن می‌گویند، بدون آنکه برای اصلاح وضعیت موجود و اصلاح لایه‌های مختلف نظام تلاش کنند. درنهایت تنها به حفظ وضع موجود کمک کرده و نارضایتی مردم را افزایش می‌دهند. 🔸ولایت نه یک سیستم سلطنتی بالا به پایین که نظامی دوطرفه است، رهبری جهت‌گیری‌های کلی را مبتنی بر آموزه‌های دینی اعلام کرده و بر اساس ظرفیتی که مردم، نخبگان و مسئولین از خود نشان می‌دهند، جمع‌بندی کرده و نظام را پیش می‌برد. زمانی‌که ظرفیت عمومی هست مثلاً انرژی هسته‌ای حق مسلم می‌شود و زمانی‌که ناکارآمدی اقتصادی و درگیری در بحث‌های سیاسی مردم را خسته کرده، نرمش قهرمانانه و حتی اجازه به اصرار مسئولین به عقب‌نشینی از بعضی خط قرمزها. مردم و نخبگان در این چارچوب، وظیفه ظرفیت‌سازی، امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر و دادخواهی مظلوم را برعهده دارند. 🔸رهبری کنونی جمهوری اسلامی، ضمن حمایت از مسئولین حاکم در دوره‌های مختلف (که تغییرات 180 درجه‌ای داشتند)، خود جهت‌گیری‌های اصلاحی را در هر دوره طرح کرده و پی‌گرفته است. طرح و پیگیری عدالت‌خواهی و مقابله با فقر و فساد و تبعیض، مقابله با جنگ نرم دشمن برای تغییر محاسبات مردم و مسئولین، پیگیری آرمان‌های بزرگ رو به جلویی مانند پیشرفت، تمدن اسلامی و نهضت تولید علم؛ آن‌هم در دوره‌هایی که این گفتمان‌ها موردتوجه نبوده نمونه آن است. 🔸از سوی دیگر آیت‌الله خامنه‌ای پیشتاز مسئولین در ارتباط‌گیری با مردم و نخبگان بوده و نه‌تنها خود مستقیماً پای صحبت‌های مردم و نخبگان نشسته، بلکه آزادترین و تندترین جلسات جمهوری اسلامی را آن‌هم در ملتهب‌ترین دوران‌ها با جوانان و نخبگان داشته است؛ نظیر جلسات جنجالی پرسش و پاسخ با گردانندگان نشریات دانشجویی و دانشجویان دانشگاه‌های تربیت مدرس و شهید بهشتی. متعدد هم سخنرانان دیدارهای دانشجویی و نخبگان یا افرادی خودجوش از درون جمعیت بلند شده‌اند و رهبری ضمن تحمل نقد تلخ طلبکارانه و بعضاً نفی آنان، منطقی و مستدل تندترین نقدهای آنان را پاسخ گفته و خود رأسا در بسیاری موارد در سخنرانی‌های عادی دیگر خود، با شبهاتی ازاین‌دست در افکار عمومی مواجه شده است و حتی از اشتباه خود و نظام در مواردی سخن گفته است. 🔸پرسش و نقد رهبری و نظام ممنوع نیست و حتی خود رهبری در موارد متعدد آن را تجویز کرده است؛ اما مسئله و اولویت اصلی پیگیری عملکرد مسئولینی است که جهت‌گیری‌های درست نظام و رهبری را پیگیری نمی‌کنند، اقدامات اصلاحی انجام نمی‌دهند، حتی علناً خلاف جهت آن حرکت می‌کنند. بعضاً در موضع اپوزیسیون قرار می‌گیرند یا انتساب خویش به رهبری یا منصوب بودن از جانب رهبری و... را دستاویزی برای فرار از پاسخگویی و توجیه عدم انجام حرکات اصلاحی قرار می‌دهند، یا با طرح مسائل دسته دوم و حاشیه‌ای از هر اقدام اصلاحی شانه خالی می‌کنند یا راه آن را می‌بندند. 🔸بدنه منفعل متدین و حزب‌اللهی نیز به‌جای پیگیری این جهت‌گیری‌ها از مسئولین و فعالیت در این مسیر منفعلانه عمل کرده و برای خوبش توجیهاتی از این جنس می‌تراشد و در یکی از دولبه قیچی می‌نشیند. 🔸بجای آنکه چون بنی‌اسرائیل به رهبری بگوییم تو و خدایت با هم بجنگید و ما سر جای خودمان هستیم این پرسش را از مسئولین و از خود بپرسیم که ما برای این جهت‌گیری‌ها و مشکلات چه کرده‌ایم؟ آیا جهت‌گیری‌های درست را پیگیری کرده‌ایم؟ آیا برای رهبری ظرفیت ساخته‌ایم که بتواند ورود مؤثرتری بکند؟ که یکی از این موارد اصلاح، شفافیت و نظارت عمومی بر نهادهای ذیل رهبری و سایر نهادهای عمومی غیردولتی است. هفته نامه ۹ دی 👇 eitaa.com/joinchat/389742592Cfbd77cc21a

در 9دی 339 ام می خوانید: 💠 چقدر حضرت آقا شبیه به حضرت امام شده است! ✍️حسین قدیانی 🔸چقدر شبیه امام شده! حضرت آقا را می‌گویم! روز به روز، شبیه‌تر! گاهی که اوقاتش تلخ می‌شود یا جمله‌ای را با اوقات‌تلخی بیان می‌کند یا واضح است که از چیزی عصبانی است، اصلا مو نمی‌زند با امام! 🔸چقدر شبیه امام شده! حضرت آقا را می‌گویم! روز به روز، شبیه‌تر! مهرش همان مهر امام است و خشمش نیز! گاهی که اوقاتش تلخ می‌شود یا جمله‌ای را با اوقات‌تلخی بیان می‌کند یا واضح است که از چیزی عصبانی است، اصلا مو نمی‌زند با امام! دقیقا همان اخم و تخم! و عینا همان تعصب و غیرت و عِرق و خشم و شور و نور و غرور! 🔸خمینی: «خدا می‌داند اون روزی که من، عکس این محمدرضا را دیدم که در اِمریکا مقابل رئیس‌جمهور اونها ایستادَه بود مثل یک بچه‌ای و او [رئیس‌جمهور آمریکا] عینکش را برداشته بود و به روی او [شاه] نگاه هم نمی‌کرد؛ این طور! خدا می‌داند تلخی این در ذائقه‌ی من شاید حالا هم باشد که یک نفر آدمی که می‌گَد من هَمَه کاره هستم و کشورم را می‌خواهم برسانم به کذا، یک همچین آدم ضعیف زبونی است!» 🔰بُرد مکتب ولایت‌فقیه دقیق‌تر از بُرد موشک‌ها 🔸خامنه‌ای: «آمریکا هم بنا بر طبع استکباری خود، آنها [آل‌سعود] را تحقیر می‌کند! شنیدید که رئیس‌جمهور یاوه‌گوی آمریکا، حکام سعودی را تشبیه کرد به گاو شیرده! این تحقیر است! این اهانت است! اهانت به مردم آن منطقه و مردم آن کشور است! اگر آل‌سعود از اهانت به خودشان بدشان نمی‌آید، خب به جهنم! بدشان نیاید؛ اهانت بشوند! اما این اهانت به مردم منطقه است، اهانت به ملتهای مسلمان است!» 🔸خدایی نگاه حضرت آقا، همان نگاه حضرت امام نیست؟! و این اخم و تخم، همان اخم و تخم نیست؟! و این لحن تند و طوفانی، همان لحن تند و طوفانی نیست؟! آری! همان است! اگر خمینی حتی تحقیر محمدرضا توسط یانکی‌ها را نمی‌خواست، خامنه‌ای نیز حتی تحقیر آل‌سعود توسط گاوچران‌ها را نمی‌خواهد! که آن گوربه‌گوری، هر چه بود- ولو فقط در شناسنامه!- ایرانی بود و این گوربه‌گوری‌ها هم هر چه هستند- ولو فقط در اسم!- مسلمان هستند! 🔸لذا؛ هان ای میرپنج دوم! هان ای بن‌سلمان! ای زمخت! ای ظریف! ای روشنفکر! ای روحانی! اگر برای خودتان هیچ کلاسی قائل نیستید؛ به جهنم! لیکن تحقیر شما استعاره از تحقیر مردمان‌تان است! و دشمن، شما را خوار و ذلیل می‌کند که ملت‌های‌تان را کوچک و خفیف کند! بله! گل به صورت تو می‌مالد که بعد بتواند سیرت راکتور خودکفایی را با سیمان بپوشاند! نه اما! 🔸من این متن را ننوشتم برای این طعنه‌ها! حتی برای این هم ننوشتم که بگویم؛ «خامنه‌ای، خمینی دیگر است!» معلوم است که هست! الغرض! این متن را نوشتم برای این خطاب به سران استکبار! نه دیروز، طرف حساب شما در ایران، شاه بود و نه امروز، طرف حساب‌تان در منطقه، بن‌سلمان! گاوهای ماده را ول کنید که گریبان‌تان دست شیران نر است... هفته نامه ۹ دی 👇 eitaa.com/joinchat/389742592Cfbd77cc21a مدیر مسئول 👇 eitaa.com/joinchat/389677056C798a6dc5a1

در 9دی 339 ام می خوانید: 💠خسارتهای امضای توافقنامه پاریس برای کشور ✍️احسان رضایی 🔸آقایان ظریف و زنگنه درحالی خواستار الحاق به توافقنامه پاریس شدن که حتی ترامپ هم از آن خارج شده است اما دولت آقای روحانی از سال ۲۰۱۵ تا به امروز جزئیات آن را سانسور کرده چون به موجب آن صنعت برق و صنایع فلزی، معدنی و شیمیایی کشورمان با کاهش تولید و اخلال شدید مواجه میشوند. 🔸دولت آقای روحانی بدون طی کردن مراحل قانونی پذیرش مفاد توافقنامه پاریس در مجلس و نهادهای مربوطه در سال ۹۴ آن را به سایر دستگاه ها ابلاغ کرده است. در رابطه با صنعت برق، در مردادماه گذشته که کشور با اخلال در برق مواجه شده بود وزارت نیرو صریحا به علت آن که اجرای توافق پاریس بوده اشاره کرد! 🔸و در رابطه با دیگر صنایع نیز چون "فرآیند تولیدی" آنها مثلا در حوزه تولید فولاد، سیمان، آهن و... به عنوان عامل انتشار گازگلخانه ای قلمداد میشود به راحتی میتوان پیش بینی کرد چه آینده ای منتظر صنایع کشورمان است. آن هم در شرایطی که دولت و نهادهای نظارت کننده هیچ اقدام شفاف سازانه ای ندارند. 🔸بنابراین در یک تصویری ساده شده اینطور القا میشود که توافقنامه اقلیمی پاریس یک حرکت جهانی برای پایان بخشیدن به گازهای گلخانه ای و آثار مخرب آن است. اما واقعیت امر به این اندازه خیرخواهانه نیست. کشورهای صنعتی که بیشترین تولید این گازها را دارند باید متوجه عواقب آن باشند نه کشورهای نوپای صنعتی از جمله ایران! 🔸و در آخر باید گفت که: جلوی توسعه "انرژی هسته ای" در ایران را به بهانه عضویت ایران در NPT گرفتند. جلوی توسعه "انرژی های تجدیدپذیر" را به بهانه تحریم های هسته ای گرفتند و حالا جلوی "توسعه نیروگاههای گازی و صنایع" را هم به بهانه توافق پاریس میخواهند بگیرند. هفته نامه ۹ دی 👇 eitaa.com/joinchat/389742592Cfbd77cc21a مدیر مسئول 👇 eitaa.com/joinchat/389677056C798a6dc5a1

شماره 340ام نه دي شنبه روي دكه هاي مطبوعات 💠 دروغ مالي دولت 🔹 اصرار دولت براعلام «تورم تک رقمی»  در سال 97/ شائبه دستکاری در آمارِ مرکز آمار درباره تورم 🔸روحاني: خوب يا بد بايد FATF را بپذيريم! هفته نامه ۹ دی 👇 eitaa.com/joinchat/389742592Cfbd77cc21a مدیر مسئول 👇 eitaa.com/joinchat/389677056C798a6dc5a1

✍نسخه پی دی اف شماره هفته قبل 9دی (339) هفته نامه ۹ دی 👇 eitaa.com/joinchat/389742592Cfbd77cc21a

در 9دی 340 ام می خوانید: 💠دروغ مالی دولت 🔹اصرار دولت براعلام «تورم تک رقمی»  در سال 97/ شائبه دستکاری در آمارِ مرکز آمار درباره تورم 🔹علی رغم افزایش دو برابری هزینه های خانوار، رئیس دولت از یک سوم شدن تورم ماهانه خبر می دهد 🔸در شرایطی که افزایش شدید قیمت‌ها و گرانی در سال جاری فشار زیادی به مردم وارد می‌آورد، آمارهای مراکز دولتی چندان با واقعیت جامعه و بازار، تطابق ندارد. 🔸از آنجا که کاهش نرخ تورم یکی از دستاوردهای دولت روحانی است، قابل انتظار بود که افزایش تورم و گرانی‌های بی‌سابقه‌ای که مردم در سال جاری تحمل می‌کنند، در آمار اعلامی دولت بروز و ظهوری نداشته باشد. 🔸در نیمه اول امسال با این که قیمت کالاهای مصرفی مردم دو تا سه برابر افزایش یافت تا چند ماه مرکز آمار و بانک مرکزی، همچنان شاخص تورم را تک‌رقمی اعلام می‌کردند تا اینکه در دو سه ماه گذشته به عبور تورم از سطح ۱۰ درصد رضایت دادند. 🔸اما در حالی که تورم احساسی مردم بالای ۵۰ درصد است، تورم اعلامی مرکز آمار و بانک مرکزی کمی بالاتر از ۱۰ درصد است به طوری که این شائبه ایجاد شده دولت در پی فرصتی است که در ماه‌های پایانی سال مجدداً نرخ تورم را به زیر ۱۰ درصد بیاورد و مدعی شود نرخ تورم همچنان تک‌رقمی است. 🔸مرکز آمار هم در گزارش جدید خود از کاهش تورم ماهانه در آبان خبر داده است. در مهرماه ۱۳۹۷ عدد شاخص کل به ۱۴۴ رسید که نسبت به ماه قبل ۷.۱ درصد افزایش نشان می‌داد.بدین ترتیب در گزارش جدید مرکز آمار، اعلام‌شده تورم ماهانه از ۷.۱ درصد در مهرماه به ۲.۶ درصد در آبان ماه کاهش‌یافته است. 🔸این موضوع مورد توجه حسن روحانی نیز قرار گرفته و او یکشنبه گذشته در دیدار مسئولان دولتی از یک سوم شدن تورم ماهانه خبر داده است. 🔸مرکز آمار درصد تغییر شاخص کل در آبان ماه ۱۳۹۷ نسبت به ماه مشابه سال قبل را ۳۴.۵ درصد و نرخ تورم دوازده‌ماهه منتهی به آبان ماه ۱۳۹۷ را ۱۵.۶ درصد اعلام کرده است. مرکز آمار اعلام کرده است در آبان ماه ۱۳۹۷ عدد شاخص کل (۱۰۰=۱۳۹۵) به ۱۴۷ رسید که نسبت به ماه قبل ۲.۶ درصد افزایش نشان می‌دهد. 🔸در این ماه درصد تغییر شاخص کل نسبت به ماه مشابه سال قبل ۳۴.۹ درصد می‌باشد؛ یعنی خانوارهای کشور به طور میانگین ۳۴.۹ درصد بیشتر از آبان ۱۳۹۶ برای خرید یک «مجموعه کالا و خدمات یکسان» هزینه کردند. 🔸این ادعا در حالی مطرح شده که مردم برای خرید یک «مجموعه کالا و خدمات یکسان» در سال جاری، قطعاً دو تا سه برابر پارسال باید هزینه کنند، اما معلوم نیست مرکز آمار چطور افزایش قیمت‌ها را ۳۴.۹ درصد اعلام کرده است؟ 🔸همانطور که روحانی در سال ۱۳۹۲ در انتقاد از آمار تورم دولت احمدی‌نژاد گفته بود، معیار تورم، جیب مردم است، بهتر است مسئولان دولت دوازدهم از مردم نظرسنجی کنند تا مشخص شود چند درصد از آنها قبول دارند که برای خرید یک «مجموعه کالا و خدمات یکسان» فقط ۳۴.۹ درصد بیشتر از پارسال مجبورند هزینه کنند؟ 🔰هزینه خانوارها در دولت روحانی دو برابر شد 🔸در کنار این مساله، آمار رسمی بانک مرکزی در مورد هزینه خانوارها هم قابل تامل است. بر اساس گزارش بانک مرکزی، متوسط هزینه ناخالص سالانه هر خانوار ایرانی در سال ۱۳۹۱ معادل ۲۱۶٬۵۳۹٬۶۱۳ ریال (سالانه حدود ۲۱٫۶ میلیون تومان و ماهانه حدود ۱.۸ میلیون تومان) بوده است. 🔸در سال ۱۳۹۲ که اولین سال دولت یازدهم بود، متوسط هزینه ناخالص سالانه هر خانوار ایرانی به ۲۸۴٬۴۶۲٬۳۳۶ ریال رسید که نسبت به سال ۱۳۹۱ حدود ۳۲ درصد افزایش داشت. در سال ۱۳۹۳ متوسط هزینه ناخالص سالانه هر خانوار ایرانی با ۱۵٫۶ درصد افزایش به ۳۲۸٬۷۵۹٬۹۷۵ ریال رسید. در سال ۱۳۹۴ این شاخص با بیش از ۷ درصد افزایش به ۳۵۲٬۶۵۰٬۷۵۱ رسید. 🔸در سال ۱۳۹۵ نیز متوسط هزینه ناخالص سالانه هر خانوار ایرانی ۳۹۳٬۰۰۵٬۸۷۴ ریال اعلام شد و نهایتا در سال ۱۳۹۶ این شاخص به ۴۲۱٬۳۰۸٬۵۲۴ ریال (معادل ماهانه ۳.۵ میلیون تومان) رسید. 🔸این آمار گویای آن است که متوسط هزینه ناخالص سالانه هر خانوار ایرانی در سال ۱۳۹۶ نسبت به سال 1391 که هنوز دولت روحانی روی کار نیامده بود، تقریبا دو برابر شده است. 🔸افزایش دو برابری هزینه خانوارها در حالی رخ داده که آمار بانک مرکزی نشان می‌دهد در ۵ سال اخیر مصرف کالاهای اساسی و اقلام غذایی مردم به شدت کاهش یافته است. یعنی مردم در ۵ سال اخیر هزینه‌های بیشتری متحمل شده‌اند اما کالری کمتری دریافت کرده‌اند. عمده درآمد مردم در ۵ سال اخیر صرف هزینه اجاره مسکن شده است. این در حالی است که روحانی سالهای قبل مدعی بود تورم تک رقمی افتخاری ماندگار برای دولت یازدهم است! هفته نامه ۹ دی 👇 eitaa.com/joinchat/389742592Cfbd77cc21a مدیر مسئول 👇 eitaa.com/joinchat/389677056C798a6dc5a1

در 9دی 340 ام می خوانید: 💠درباره برجام گفتند «فتح الفتوح»؛ درباره FATF می گویند: مجبوریم! 🔹بعد از آشکار شدن نتایج خسارت بار برجامِ تحمیلی؛ روحانی: خوب یا بد باید FATF را بپذیریم هفته نامه ۹ دی 👇 eitaa.com/joinchat/389742592Cfbd77cc21a مدیر مسئول 👇 eitaa.com/joinchat/389677056C798a6dc5a1

در 9دی 340 ام می خوانید: 💠درباره برجام گفتند «فتح الفتوح»؛ درباره FATF می گویند: مجبوریم! 🔹بعد از آشکار شدن نتایج خسارت بار برجامِ تحمیلی؛ روحانی: خوب یا بد باید FATF را بپذیریم 🔸حسن روحانی در سفر خود به سمنان در جمع دانشجویان طبق عادت همیشگی قسمتی از صحبت هایش را به تعریف و تمجید از برجامی که امروز فقط محدودیت‌های آن برای کشور مانده است اختصاص داد. روحانی گفت: «برجام راه را برای نفت، تجار و بانکها باز کرد و سرمایه زیادی وارد کشور شد . آیا این پیروزی نیست و نباید به این پیروزی افتخار کنیم؟!» 🔸وی بعد از آن به سراغ FATF رفت تا راه را برای مذاکرات و پذیرفتن محدودیت های مورد انتظار غرب برای ایران فراهم کند. روحانی بدون اینکه در خصوص محدودیت ها و مضرات خودتحریمی FATF صحبت کند اصرار ویژه ای کرد که باید فرمان آنها را خوب یا بد بپذیریم! 🔸رئیس دولت در این خصوص گفت: «راه حل مشکلات شفافیت است نه جنجال؛ و اف ای تی اف خوب باشد یا بد، زیرساخت و لازمه ارتباط مالی با بانکهای جهانی است» حسن روحانی درحالی FATF را به شفافیت گره می زند که این سند راه حل شفاف شدن اطلاعات مالی محرمانه‌ی ایران برای دشمنان و زمینه خودتحریمی است و شفاف سازی برای مردم کشور می تواند با قوانین داخلی محیا شود. 🔸 5خرداد 95 طیب نیا وزیر وقت اقتصاد با چراغ سبز ظریف سندی را به صورت غیرقانونی امضا کرده که کشور را متعهد به اجرای 41 بند از مقررات نوشته شده توسط FATF می کند اما تاکنون دولت مدعی شفافیت حاضر به انتشار متن برنامه اقدام(Action Plan) نشده است. 🔸رئیس دولت مدعی است که لازمه ارتباط با بانک های جهانی FATF است اما سوالی که مطرح می شود این است که تاکنون چرا مراودات مالی ایران نیازی به این سند نداشته و به یکباره همه تراکنش های مالی با دنیا در گرو پذیرش خواسته ها و محدودیت های گروه اقدام مالی قرار می گیرد؟ آیا هر بار قرار است با از بین بردن همان منافع حداقلی برجام، امتیاز بیشتری توسط غربی ها مطالبه شود تا دولت روحانی بتواند از ثمرات توافق خود استفاده کند؟ 🔰باز هم یک استراتژی تکراری و خطرناک 🔸نکته اساسی اما مطرح شدن منطق خطرناک «هر توافقی بهتر از بی‌توافقی است» توسط رئیس دولت است. در این استراتژی یک توافق بد و یا پیوستن به یک نهاد و یا گروه خطرناک بهتر از عدم‌توافق و نپذیرفتن خواست قدرت‌هاست. دولتمردان روحانی در یک ماه گذشته بارها از لزوم پذیرش خواسته های (خوب یا بد!)گروه اقدام مالی صحبت کرده اند. 🔸علاوه بر روحانی ظریف در روز تصویب CFT در مجلس شورای اسلامی گفته بود: «تضمین نمیدهم که با پیوستن به این کنوانسیون مشکلات مالی کشور حل شود» این یعنی خوب یا بد این کنوانسیون محل بحث نیست بلکه توافق کردن و قبول شروط قدرت‌ها یا به قول ظریف«گرفتن بهانه از دست دشمن» موضوع اصلی است که باید اتفاق بیافتد. 🔸بوقچی‌ها و حامیان دولت نیز به کمک روحانی و ظریف در رسانه ها آمده و از گفت این جملات ابا ندارند. محمدمهاجری سردبیرخبرآنلاین در این خصوص معتقد است «تصور میکنمFATF یک تلخی است که باید بپذیریم!» او برای اقناع مخاطبان خود در مصاحبه اش می گوید «ما باید بین بد و بدتر انتخاب کنیم!» این منطق خطرناک که حاضر نمی شود مشکلات اساسی و ساختاری پیوستن ایران به کنوانسیون های ساخته شده توسط بیگانگان و پذیرش خواسته‌های دشمن را ببیند به سرعت منتقدان خود را به بی سوادی و یا ترسو بودن و به تازگی مخالف شفافیت برچسب می زند و به این بهانه که «باید بین بد و بدتر انتخاب کنیم» از پاسخ دادن به سوالات فرار می کند. 🔸استراتژی «هر توافقی بهتر از بی‌توافقی است» در ماجرای برجام نیز به کارگرفته شده است و نتایج آن را می توان امروز مشاهده کرد. به نظر می رسد غرب گرایان درصدد هستند تا تعهدات استعماری FATF را با همین راهبرد غلط به کشور تحمیل کنند و مانند داستان برجام ازخطوط قرمز نظام رد شده و تعهداتی را به کشور بارکنند که نه تنها منفعتی برای مردم نخواهد داشت بلکه می تواند خودتحریمی و حتی مشکلات امنیتی را به کشور تحمیل کند. هفته نامه ۹ دی 👇 eitaa.com/joinchat/389742592Cfbd77cc21a مدیر مسئول 👇 eitaa.com/joinchat/389677056C798a6dc5a1

در 9دی 340 ام می خوانید: 💠غفلت از قواعد افق‌گشاییِ راهبردی / بخش اول 🔹دربارۀ نسخۀ کنونیِ الگوی پیشرفت ✍دکتر مهدی جمشیدی 1⃣نوسانِ میانِ «نظریه‌پردازیِ بنیادی» و «سیاست‌نویسیِ حکمرانی»، کار در دشوار کرده است 🔸به‌نظر می‌رسد کسانی‌که در طولِ سال‌های گذشته در مرکزِ الگوی اسلامی- ایرانیِ پیشرفت، در پیِ طراحی و تعریفِ این الگو بوده‌اند، در ابتدا و به‌عنوانِ کارِ زیربنایی و بنیادی، به‌دنبالِ نظریه‌پردازی‌های پهن‌دامنه و ساختارشکنانه رفته‌اند و کوشیده‌اند از ظرفیّتِ علمیِ خویش و جامعۀ علمی، در این راستا استفاده کنند، ولی در عمل، گویا چندان موفق نبوده‌اند و نتونسته‌اند، گا‌م‌های بلند و تعیین‌کننده‌ای بردارند. 🔸از این‌رو، در نهایت، تصمیم گرفته‌اند که در عینِ اهتمام به کارهای معرفتیِ دیربازده و بلندمدّت، نسخه‌ای از آنچه را که باید بدان دست یابند، بر اساسِ مطالعات و تأمّلاتِ موجود، بنویسند تا پاره‌ای از ابهام‌ها زدوده شوند و کار، شتابِ بیشتری به خود گیرد، در حالی‌که این نسخه، بیش از آن‌که راه‌گشا و افق‌پرداز باشد، به محلّ بحث و مناقشه تبدیل شده است. 🔸تصوّرِ من این است که دوستان، هر دو کارِ مهم را ناتمام و ناپخته نهاده‌اند؛ چه «نظریه‌پردازیِ بنیادی» را، چه «سیاست‌نویسیِ حکمرانی» را؛ چنان‌که اوّلی به فرجام نرسیده و همچنان، معلّق و معطّل است، و دوّمی نیز، عجولانه عرضه شده و آنچنان که باید، از آب درنیامده است. 2⃣باید از نقد فراتر رفته و مسیرِ «سندنویسیِ بدیل/ موازی/ مستقل» برای پیشرفت را انتخاب کنیم 🔸فارغ از محتوا و مضمونِ سندی که فراهم آمده، آنچه اهمّیّت دارد و فراتر از روزمرگی‌ها و مباحثاتِ جاری‌ست، مساعدت و هم‌افزایی در مقامِ نگارشِ نسخۀ فاخر و متقنی از الگوی اسلامی- ایرانیِ پیشرفت است. ما هر موضعی که در برابرِ این سند داشته باشیم، مسأله این است که گذشته از نقد و ابطال و انکار از یک‌سو، و تأیید و هواداری و حمایت از سوی دیگر، «حرفِ مبدعانه و اثباتیِ» ما چیست و ما چگونه می‌توانیم به سیرِ تکاملیِ آن کمک کنیم. 🔸سندِ موجود، نه ایده‌آل است، نه در آن، از همۀ ظرفیّتِ علمیِ نخبگان استفاده شده است، نه سخنِ آخر و تمامیّت‌یافته است، بلکه تنها پیش‌نویسی‌ست که در آن، به برخی پرسش‌ها، پاسخ داده شده است. ما می‌توانیم این پاسخ‌های اجمالی را کنار نهیم و به‌طورِ «مستقل» و «مبتکرانه»، خود در مقامِ پاسخ‌گویی و حلّ مسأله برآییم. 🔸این منطق، غلط نیست و کسی‌که چنین نکند، نه‌تنها به خطا نرفته، بلکه باید او را ستود که می‌خواهد کاری فراتر از «نقد» و «تکرار» و «حاشیه‌نویسی» انجام دهد. حال تصوّر کنید در جامعۀ علمی و نخبگانیِ ما، نه یک یا چند فرد، بلکه افرادِ متعدّدی باشند که چنین استعداد و بضاعی را در خویش بیابند و بر این اقدام، اصرار بورزند و هر یک، در آن بخشی که با توانایی‌های معرفتی‌اش تناسب دارد، قلم به‌دست گرفته و سندنویسی و سیاست‌پردازی کند. 🔸در این‌صورت، اتّفاقِ بزرگ و تاریخ‌سازی رخ خواهد داد؛ چون عقولِ متکثّر و متنوّع، محصولات و فرآورده‌های خود را به‌صورتِ تفصیلی، عرضه کرده و در معرضِ بهره‌بردایِ حاکمیّت قرار داده‌اند و پایه و مبنایی را برای شکل‌گیریِ عالمانۀ ادبیّاتِ پیشرفت، ساخته‌و‌پرداخته کرده‌اند. ما باید در پیِ تحقّقِ این امرِ مبارک و راه‌گشا باشیم و نیروهای معرفتیِ خود را در این راستا، بسیج کنیم. 👈ادامه مطلب در بخش دوم 👇👇

در 9دی 340 ام می خوانید: 💠غفلت از قواعد افق‌گشاییِ راهبردی / بخش دوم و پایانی 🔹دربارۀ نسخۀ کنونیِ الگوی پیشرفت ✍دکتر مهدی جمشیدی 3⃣ سندِ مطلوب و راهنمای عمل، از متنِ منازعاتِ معطوف به مسأله‌های قلمروِ پیشرفت برمی‌خیزد 🔸سندِ الگوی اسلامی- ایرانیِ پیشرفت، باید همانندِ هر سندِ دیگری می‌خواهد که عنان و زمامِ راهبریِ جامعه را در دست گیرد و در عرصۀ سیاست‌پردازی، کارساز باشد، ناظر به «مسأله‌ها» و «مناقشات» و «تفاوت‌ها» باشد و هر واژه و گزاره‌اش، هویّتِ مستقلش را بنمایاند و به پرسشی، پاسخ گوید. 🔸پس کاری که در ابتدا باید کرد، عبارت است از یافتنِ مسأله‌ها و پرسش‌ها و معضله‌ها، و آن‌گاه باید به پاسخ‌ها و راهکارهای جریان‌های معرفتیِ رقیب و معارض نگریست، و در نهایت، باید موضعِ خالصِ اسلامیِ خویش را در قالبِ گزاره‌ها و مفاهیمِ مبدعانه و مستقل، نگاشت. 🔸سندی که از متنِ چنین مسیری بیرون آمده باشد، خود‌به‌خود، همان چیزی‌ خواهد بود که در پیِ آن هستیم. پس آنچه که در اینجا اهمّیّت دارد، کوشش در پیمودنِ مسیرِ یاد شده است، به‌گونه‌ای که حاصل، رنگ‌وبویِ این راهِ طی‌شده را داشته باشد و تمایزات و تفاوت‌ها و پختگی‌ها و کمالاتِ خویش را به‌روشنی نشان دهد. 🔸امرِ دیگری که در این‌باره، سرنوشت‌ساز و تعیین‌کننده است، به‌کار گرفتنِ آن دسته از نخبگانی‌ست که با اقتضائات و الزماتِ چنین روند و مسیری، تطابق و همگونی داشته باشند. از جمله خصوصیّاتی که در این‌باره باید در نظر گرفته شوند، اینها هستند: «تسلّط بر انگاره‌ها و ایدئولوژیِ معارض و رقیب»، «ذهنیّتِ منطقی و هندسه‌پرداز»، «قدرتِ مفهوم‌سازی و واژه‌پردازی و به‌کارگیریِ ذخایرِ واژگانیِ بومی»، «شناختِ مسأله و معضله‌ها و شکاف‌هاِ نظریِ معطوف به آنها»، «توزانِ میانِ وجوهِ ذهنی و عینی»، «توانمند در متّصل‌کردنِ مبادی و مقدّمات به احکام و تجویزها»، «نگاهِ راهبردی و کلان و پهن‌دامنه» و ... . 4⃣ قدرتِ اقناعیِ الگوی پیشرفت، به «مضمونِ توضیحیِ» آن وابسته است 🔸از الگوی پیشرفت انتظار می‌رود که تا حدّی و در چارچوبِ اقتضائات و امکان‌های یک سندِ راهبردی، تنها به صدورِ «حکم» و «تجویز» بسنده نکند، بلکه هنجارها و آرمان‌های خود را برای مخاطب، اندکی «شرح» دهد و «مستدل» کند و به پاره‌ای از «اضلاع» و «جوانبِ» آن، اشاره کند تا به این واسطه، ذهنِ نقاد و پرسشگرِ مخاطب را با خود همراه و همدل سازد. 🔸این رویّه، در سیاست‌پردازی‌ها و سندنویسی‌های غربی نیز در پیش گرفته شده است؛ چنان‌که در اثرِ کاربستِ آن، سیاست‌‌نامه‌ها و سندها، حجمِ درخورِ توجّهی دارند. این امر، به‌خصوص از این‌جهت، اهمّیّتِ خاص می‌یابد که نگاه و برداشتِ ما از ترقّی و پیشرفت، متفاوت با نگاه و برداشتِ جاافتاده و تثبیت‌شدۀ جهانی است که درباره‌اش، آثارِ متعدّدی نگاشته شده و دهه‌ها، متفکّران را به خود مشغول داشته است. اگر چنین نکنیم، مخاطب را در انبوهی از «تفاسیر» و «ابهام‌ها» رها کرده و میانِ خود و او، جدایی افکنده‌ایم. 🔸پس باید با زبانِ گشوده و صریح، «موضع» و «منظورِ» خود را روشن کنیم و در نشان دهیم که در مقابل ِانگارۀ «توسعه»، چه سخنِ متفاوتی گفته و چه چشم‌اندازی را ترسیم کرده‌ایم. آری، باید موجز و مختصر گفت، اما باید گفت تا هویّتِ معرفتی و تمدّنیِ ما در برابرِ توسعۀ تجدُّدی، دقیق‌تر و شفاف‌تر شود، و چنین نوع گفتنی، بدان معنی‌ست که در متنِ سند، مضمون‌های توضیحی بگنجانیم. هفته نامه ۹ دی 👇 eitaa.com/joinchat/389742592Cfbd77cc21a مدیر مسئول 👇 eitaa.com/joinchat/389677056C798a6dc5a1