اگه با لپ‌تاپ کار می‌کنید و نمی‌دانید با باطری‌اش چه کنید که بیشتر عمر کند: ## آیا کار با لپ‌تاپ در حین شارژ به باتری آسیب می‌زند؟ این سوال یکی از رایج‌ترین و مهم‌ترین دغدغه‌های کاربران لپ‌تاپ است. پاسخ کوتاه و اصلی این است: خیر، در لپ‌تاپ‌های مدرن، استفاده از دستگاه حین شارژ شدن به خودی خود و به طور مستقیم به باتری آسیب نمی‌زند، اما نکات مهمی وجود دارد که باید بدانید. لپ‌تاپ‌های امروزی، از جمله Lenovo Slim Pad 3 شما، از باتری‌های لیتیوم-یون یا لیتیوم-پلیمر و مدارهای مدیریت انرژی هوشمند بهره می‌برند. بیایید ببینیم این سیستم چگونه کار می‌کند و چه چیزی واقعاً برای باتری مضر است. ### نحوه عملکرد سیستم شارژ در لپ‌تاپ‌های جدید وقتی شما لپ‌تاپ را به برق متصل می‌کنید، اتفاق زیر رخ می‌دهد: 1. تغذیه مستقیم از برق: مدار مدیریت برق، انرژی را مستقیماً از آداپتور به قطعات سخت‌افزاری (CPU، نمایشگر و...) می‌رساند تا لپ‌تاپ روشن بماند و کار کند. 2. شارژ موازی باتری: بخش دیگری از جریان برق به سمت باتری هدایت شده و آن را شارژ می‌کند. 3. توقف هوشمند شارژ: به محض اینکه شارژ باتری به ۱۰۰٪ (یا به سطح تعیین شده توسط نرم‌افزار) می‌رسد، مدار هوشمند جریان ورودی به باتری را به طور کامل قطع می‌کند. در این حالت، لپ‌تاپ فقط و فقط از برق آداپتور استفاده می‌کند و هیچ فشاری روی باتری نیست. بنابراین، نگرانی بابت "شارژ بیش از حد" (Overcharging) که در باتری‌های قدیمی وجود داشت، در لپ‌تاپ‌های امروزی بی‌معناست. ### پس خطر اصلی کجاست؟ دو عامل اصلی وجود دارد که می‌تواند در بلندمدت عمر باتری شما را کاهش دهد: #### ۱. حرارت و گرما (دشمن شماره یک باتری) این مهم‌ترین عامل است. باتری‌های لیتیومی به شدت به گرما حساس هستند. * هنگام کارهای سنگین: وقتی در حین شارژ، کارهای سنگینی مثل بازی، ویرایش ویدیو یا رندرینگ انجام می‌دهید، هم پردازنده (CPU) و هم کارت گرافیک (GPU) گرمای زیادی تولید می‌کنند. این گرما به گرمای ناشی از فرآیند شارژ اضافه شده و دمای کلی داخل دستگاه به شدت بالا می‌رود. * اثر گرما: قرار گرفتن طولانی‌مدت باتری در معرض دمای بالا (بالاتر از ۳۵-۴۰ درجه سانتی‌گراد) باعث تخریب شیمیایی سلول‌های آن و کاهش ظرفیت واقعی باتری به مرور زمان می‌شود. نتیجه: مشکل اصلی، ترکیب "گرمای کار سنگین" با "گرمای شارژ" است، نه صرفاً اتصال به برق. #### ۲. باقی ماندن دائمی در شارژ ۱۰۰٪ نگه داشتن باتری لیتیومی در ولتاژ بالا (یعنی شارژ ۱۰۰٪) برای مدت‌های بسیار طولانی (مثلاً هفته‌ها یا ماه‌ها به صورت مداوم) می‌تواند باعث ایجاد فشار بر سلول‌های باتری شده و به تدریج ظرفیت آن را کاهش دهد. این فرآیند بسیار کندتر از تخریب ناشی از گرماست، اما در درازمدت تأثیرگذار است. ### توصیه‌های کاربردی برای حفظ سلامت باتری با توجه به موارد بالا، بهترین راهکارها برای افزایش طول عمر باتری لپ‌تاپ شما این‌ها هستند: * برای کارهای روزمره: اگر در حال وب‌گردی، کار با آفیس یا تماشای فیلم هستید، استفاده از لپ‌تاپ در حین شارژ هیچ مشکلی ندارد. گرمای تولید شده در این حالت ناچیز است. * برای کارهای سنگین: اگر قصد دارید بازی کنید یا کار گرافیکی سنگین انجام دهید، بهتر است: * اجازه دهید باتری تا حد زیادی شارژ شود (مثلاً بالای ۸۰٪). * لپ‌تاپ را به برق متصل کنید تا بهترین عملکرد را داشته باشید (بسیاری از لپ‌تاپ‌ها در حالت باتری، قدرت پردازنده را محدود می‌کنند). * حتماً از تهویه مناسب اطمینان حاصل کنید. لپ‌تاپ را روی سطوح صاف و سخت قرار دهید و در صورت امکان از یک کول‌پد (پایه خنک‌کننده) استفاده کنید. * استفاده از حالت محافظت از باتری: بسیاری از لپ‌تاپ‌های لنوو دارای نرم‌افزار Lenovo Vantage هستند. در این برنامه به دنبال گزینه‌ای به نام "Conservation Mode" یا "حالت حفظ باتری" بگردید. با فعال کردن این گزینه، شارژ باتری در حدود ۵۵ تا ۶۰ درصد متوقف می‌شود. این بهترین حالت برای زمانی است که می‌خواهید به طور مداوم و طولانی از لپ‌تاپ متصل به برق استفاده کنید، زیرا از استرس ولتاژ بالا و چرخه‌های شارژ بی‌مورد جلوگیری می‌کند. * از تخلیه کامل باتری بپرهیزید: سعی کنید هرگز اجازه ندهید شارژ باتری به صفر برسد. بهترین محدوده برای کارکرد باتری‌های لیتیومی بین ۲۰ تا ۸۰ درصد است. * چرخه شارژ ماهانه: اگر همیشه از لپ‌تاپ متصل به برق استفاده می‌کنید، توصیه می‌شود حداقل یک بار در ماه اجازه دهید باتری تا حدود ۲۰٪ تخلیه شده و سپس دوباره آن را به طور کامل شارژ کنید. این کار به کالیبره ماندن سنسور باتری کمک می‌کند.

خلاصه: نگران کار با لپ‌تاپ در حین شارژ نباشید. سیستم‌های مدرن برای این کار طراحی شده‌اند. فقط مراقب گرما باشید و اگر قرار است برای روزها و هفته‌های متوالی به برق وصل باشید، از حالت "Conservation Mode" در نرم‌افزار Lenovo Vantage استفاده کنید تا عمر باتری خود را به حداکثر برسانید.

غرب شناسی (آموختن از غرب) دانشمندان غربی بسیار به این نکته توجه دارند که آموزه‌هایشان به دیگران برسد؛ به‌دانش‌جویان و دانش‌آموزان دیگر رشته‌ها، به مردم کوچه و بازار، به کودکان. به اندازه‌ای که مخاطب‌شان گنجایش دارد. توجه به این واقعیت مرا بسیار می‌سازد. شما سری به انتشارات مشهور غربی بزنید؛ صدها نوع محصول، در سطوح گوناگون و متناسب با سلایق خاص؛ از انواع کتاب گرفته تا مجلات علمی و عمومی تا کمیک. صدها و هزاران مجله در آموزه‌های گوناگون؛ از علم تا فلسفه و تاریخ. اینگونه است که توانسته‌اند جامعه را، با تمام کثرتی که دارد، همراه کنند؛ به‌ویژه در اندیشه‌های بنیادین. چه شد که این نکته به ذهنم رسید؟ البته که این محصولات را می‌دیدم و به این کارشان غبطه می‌خوردم اما اوج جلب توجهم وقتی بود که می‌دیدم که ویکتور هوگو چطور مفاهیمی چون عشق، آزادی و فقر را تبیین می‌کند و همچنین از ده‌ها رمان که مردم در آن زمان با آن‌ها انس داشتند یاد می‌کند؛ رواج رمان، آن هم بیش از دویست سال پیش! حالا خودمان و به‌ویژه جامعۀ مذهبی را نگاه کنید! برای فهم مفاهیم توحیدی و اخلاقی باید به مثنوی و حافظ مراجعه کنیم که من هم هنوز نمی‌توانم به درستی آن را بخوانم چه رسد به اینکه به درستی بفهمم! و عجیب‌تر و زجرآورتر اینکه وقتی می‌گوییم به‌جای عربی‌خوانی قرآن و نهج و صحیفه، فارسی‌اش را بخوانید، آماج انتقادات بی‌سروته یا بی‌اهمیتی قرار می‌گیریم.

باید کار کنیم؛ مخصوصاً این روزها؛ اما چطور؟ ۱. تلاش، خیلی زیاد؛ مثل حاج قاسم؛ تهش را گفتم؛ از حاج قاسمِ جنگ تا حاج قاسم سوریه. ۲. با صداقت فراوان؛ دیگر وقت تحمیل بر واقعیت نیست؛ باید واقعیت را ببینیم؛ تنها راهمان صداقت است؛ با خودمان روراست باشیم. ۳. با لشگر! آن‌ها لشگری کار می‌کنند؛ ما؟ به گروهان هم نمی‌رسیم؛ متخصصانمان. ۴. با سرعت، وقت را تلف نکنیم. ۵. با آگاهی، با مطالعه، با فکر؛ این همه تجربۀ انباشته در کتاب‌ها را هیچ‌وپوچ ندانیم. ۶. با هم گفتگو کنیم و همدیگر را قانع کنیم. ۷. با نو آوری؛ هرطور شده نوآوری کنیم؛ یک عمر بذاریم برای یک چیز نو که کارآمد باشد.

خدمتتون عرض کنم که در استفاده از سه هوش مصنوعی‌ای چینی که من می‌شناسم، به‌این‌ترتیب اولویت می‌دم: جناب کیمی اولویت یکم جناب دیپ‌سیک اولویت دوم و جناب کواِن اولویت سوم فاصلۀ این ها باهم، خیلی زیاده. جناب کیمی با زبانۀ k2 فوق‌العاده برایم ظاهر شد، مخصوصا در تحقیق عمیق. در این صورت، جناب کوان برود کشکش را بسابد. این‌ها را تحقیق فلسفی و جستجو و سرعت آزمایش کردم. آخرین نسخه‌اش را.

به رحیق مختوم نیازمندیم ولی عجب سوهان روحی است! فکر می‌کنم متنش چندان آسان‌تر از خود اسفار نیست.

شناختن غرب ۲ این وحوش غربی به چیز مهمی توجه کرده‌اند و آن هم اینکه پرسش برایشان حیاتی است؛ چه آن پرسشی که آن کودک از پدرش می‌پرسد و چه آن پرسش رئیس‌جمهور از علما و اندیشمندان. دنبال آن هستند که حتما پاسخ مناسب را پیدا کنند. این همه آثار، صدها هزار کتاب آکادمیک و میلیون‌ها مقاله، در هرعرصه‌ای که فکر می‌کنیم و فکر نمی‌کنیم، نتیجۀ تلاش برای پاسخ به همین پرسش‌هاست. آنجایی که منفعت دارند، هیچ پرسشی را بی‌پاسخ نمی‌گذارند. به‌خلاف ما که استاد چه در حوزه و چه در دانشگاه، سؤال را چندان به جا نمی‌داند یا حتی پاسخ به سؤال‌های تاریخی‌ای که بارها رویش تحقیق شده را هم مطالعه نکرده. آن دانشجو و طلبه اینطور مغزش بسته که سؤال هم حد و اندازه‌ای دارد؛ این یعنی علم حد و اندازه‌ای دارد. حتی آنجایی که به نفع فرهنگ و کشور باشد.

طرحی برای فردای فلسفه در حوزه به نظر می‌رسد به جای بدایه الحکمة باید کتابی باشد که تمام فلسفه‌های نو را، هر چند از نگاه فیلسوفان مسلمان، به‌طور کلی معرفی کند؛ از فلسفۀ هستی تا فلسفۀ سیاست؛ با بیانی روان و متقن. و در مرحلۀ بعد و به جای نهایه، هر طلبه، هر فلسفه‌ای که دوست دارد را پی بگیرد، از یکی هستی شناسی، دیگری فلسفۀ اخلاق و ... . این طرح از دو جهت گشایش دارد: ۱. علاقۀ طلاب را در نظر می‌گیرد ۲. تمامی سؤالات فلسفی جامعه در نظر گرفته می‌شود. الحمد لله

اگر داریم زبان دیگری یاد می‌گیریم، حواسمان باشد که حفظ کردن واژگانِ انتزاعی‌تر، زمان بیشتری می‌گیرد. منظورم این بود که برویم واژگان ملموس‌تر را یاد بگیریم؟ نه؛ اصلا واژگان ملموس‌تر به دردمان می‌خورد!؟ می‌خواستم بگویم اگر در سن و سال من مشغول حفظ کردنید، فکر نکنید چون پا به سن گذاشته‌اید، دیرتر حفظ می‌کنید؛ مشکل همان انتزاعی‌تر بودن و علمی‌تر واژه‌هاست. به بهانه‌های بنی‌اسرائیلی پاپس نکشیم؛ حوصله داشته باشیم.

هیچ چیز مانند از این شاخه به آن شاخه پریدن، عمر انسان را ویران نمی‌کند. از این شغل به آن شغل، از این رشته به آن رشته، از این کتاب به آن کتاب، از این مطلب به آن مطلب، از این شبکۀ اجتماعی به دیگری، از این کانال به دیگری و ... . پس از یک دهه، یا یک عمر، به جای اینکه حاصل عمرمان قصری با شکوه با بنیادی مستحکم باشد، با این پریدن‌ها، پشت سرمان جز تلی از خاک و شن به جای نمی‌گذاریم.

نقد استاد محمدتقی شهیدی بر تفسیر «باطنیه» درس خارج فقه، دوشنبه ۱۷ شهریورماه ۱۴۰۴ https://t.me/Faede_v_Borhan/298 #تفسیر_باطن @gholow