چه درونم تنهاست...

🔶 صـــداقـــت حــــکیــــم مرحوم هیدجی که از حکمای اخیر بود و در احوالات او شاگردانش بسیار گفته اند، تا آخر عمر تنها زیست و تعدادی شاگرد داشت که وصیت خود را برای آنها نوشت و این وصیت را در حاشیه ی کتاب مرحوم سبزواری آورد و گفت: وقتی من مُردم، گریه نکنید و مجالس رسمی برای من به پا نکنید و آن شبی که مرا به خاک سپردید خوشحالی کنید، برای اینکه من از رنج تن رها شدم و به عالم مرسلات رهسپار گشتم و این حقا که جای خوشحالی دارد! اما او وصیت نامه را با این جمله پایان می دهد و می گوید: با همه ی تجرد(سرسختی) و دلیری که کردم و گفتم از مرگ نمی ترسم؛ اما خدا می داند که چه اندازه از مرگ می ترسم! ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🔶 عـــــالـــم پـــریـــشــــانـــــی به آن ولی حق گفتم : خوش تر از عالم ما وجود دارد؟ جوابم نداد و فقط موهایش را آشفته کرد و با زبان اشاره گفت: چنین عالمی هست و آن هم عالم پریشانی ایست؛ وقتی که پریشان و غم ناک بشوی، شیرین و خوش می شوی! گفتمش از این عالم عالمی بود خوش تر دست زد به زلف و گفت عالم پریشانی ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🔶 دشــمـــن نـــاتــوان اگر کسی را می بینی که به تو ارادت دارد و مدام دست به سینه است، شاید دشمنی باشد که ارادتش از سَر ناتوانی است؛ چرا که دست شکسته را همه بر سینه نگاه می دارند دشمن ارادتش به تو از ناتوانی است دست شکسته را همه بر سینه می نهند ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🔶 سـنـجـش طـــلــا برای سنجش طلا، آهن ترازو می شود و مقدار ارزش طلا را مشخص می کند. بسیاری از انسان ها نیز آهن زنگ زده اند که به سراغ قضاوت و داوری آدم هایی می روند که مثال طلا دارند... همیشه بی عیاران ادعای داوری دارند برای سنجش وزن طلا آهن ترازو شد ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🔶 مـــدح شــقـــی اگر در جامعه ای بَدان را ارج نهند و سروری بدگمان می شود انسان متقی... می‌بلرزد عرش از مدح شقی بدگمان گردد ز مدحش متقی ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________