یک ساعت و ده دقیقه معطل شدم تا بیای

این رفتار کسیه که با پول خودت واسه‌ش آب معدنی خریدی:

بالا رفتیم ماست بود، پایین اومدیم دوغ بود، هرچی گفتیم دروغ بود.

هرشب مثل امشب نیست، هیچ شبی مثل امشب نیست، امشب نیست. دیشب نبود. فردا شب هم نمیاد.

از استرالیا رانده، نسبت به نروژ درمانده. امریکا تراول‌بن، آلمان ریسرچر‌بن. سوئیس خیلی گران، سوئد ویزا نمیده ولی امن و امان. کانادا خیلی دوره، ایتالیا فرقی نداره با دِه‌کوره. لهستان مردمی‌ تلخ داره، مجارستان شغل کم داره. یونان کهنه‌ست، هلند سرده، قافیه تموم شد، ایران می‌مونیم.

ما ایرانی هستیم، به‌دنیا اومدیم که خوب درس بخونیم، دانشگاه خوب قبول بشیم، معدلمون‌ رو بالا نگه داریم، فارغ‌التحصیل بشیم، بعد زبان بخونیم، پول جمع کنیم مدرک تحصیلی‌مونو آزاد کنیم، منتظر بمونیم، تمکن مالی‌ و تروریست نبودنمون‌ رو اثبات کنیم، ویزا بگیریم، بریم، از نو زندگی بسازیم، به دنیای جدید عادت کنیم، که بعد ازمون بپرسن خدایی مهاجرتو‌ به قرمه‌سبزی ترجیح دادی؟

حالم یه‌چیزیه‌ تو مایه‌های عروس معصومه ابتکار.