عذابه، عذابه که فقط تورو دارم ولی برای داشتنت فرد کافی نیستم .

هرچقدرم که سخت. میگذره، دفعه قبل هم گذشت.

خب نمیشه، باید چیکار کنم؟ جز صبر :)

امید ندارم که همه‌چی خوب شه ولی تلاشمو میکنم:(

هرچیز که خواهیم، شدنی نیست.

قرار بود بال‌هایم را باز کنم و پرواز کنم اما چیزی جز سقوط سهم من نبود .

خشم ، ناراحتی ، گریه و اندوه و در آخر بی حس شدن .

بعد همهٔ گریه‌ها و خشم‌ها) - میدونی من خواستم پرواز کنم ولی با مخ رفتم تو زمین، همینقدر خنده دار نه!؟

- دوستش داری؟ - نه میتونم قبولش کنم نه میتونم تکذیبش کنم - اما مگه برات خطرناک نیست؟ - عشق خطرناکیه، اندازهٔ راه رفتن روی دریا - اونقدری دوستش داری که حاضر باشی براش غرق شی و بمیری؟ - همون اول غرق چشماش شدم و براش مردم:) این خطر از هرچیزی برام لذت بخش تره!

فکر میکنم تنها یه نقطه مشترک بینمون مونده.

با من بمان.. آنها که رفتنشان را طاقت آوردم، "تو" نبودند..=)