حالا که دارم میرم بزار ببینم چقدر قشنگ میخندی ولی من خودم سهم لبخندتو از خودم گرفتم.
جوری که با بقیه لبخند میزنیو با ناراحت بهم نگاه میکنی<<<
مواظب یک نفر باشی، آب خواست بدی دستش، تهش بهت میگه من هرجا میرم که تو دنبالم میای و میفرستت پی نخود سیاه که نباشی .
ولی به یکی دیگه بگی من حواستم بهت هستا از دور هم شده ازت مواظبت میکنم، تشکر میکنه و قدردانِ
فرق آدما ینی همین .
ایجوری بود که اول ۸٠٪ تحمل زندگی سخت بود.
الان دیه واقعا بقیهشو نمیکشم، ۹۹٪ام پر شده از غم و سختی فقط یچی کمتر از ی درصد میتونم بکشم.
ایجوری که تا میاد سرم خوب شه یه مشکل جدید داریم + امتحان فردا و
تسکین سردرد به ابد محکوم میشه.