هدایت شده از خندههای روزمره .
قسمت تلخ زندگی اونجاست که مجبوریم بدون آدمایی که دوستشون داریم ادامه بدیم ...
-از خوبیهاش پیش خانوادم میگم..
*میگن چی داره ک دوسش داری، کاش مارم اندازه اون دوست داشتی
- تو همین الان داری علاقمو سرکوفت میزنی، چجوری میخوای محبتی بین ما باشه؟!! فکر کردی بین آدمی که منو همون چیزی که هستم پذیرفته و کسی که بهترین ورژنمو قبول نمیکنه فرق نذارم !
اره، اره قول میدم ای آخرش باشه
دیه از ای به بعد دوستت نداشته باشم،
برات وجود نداشته باشم،
من دوست خوبی نیستم،
من مجنون خوبی نیستم،
من دلیل خوبی نیستم که باور کنی باید ادامه دار باشم.