داشتم گریه میکردم و غصه دنیارو
میخوردم که یهو حدیثِ مولا رو دیدم
: “به دلت بقبولان که دنیا فانی است.”
چشم باباعلی چشم :)
میگفتش که : حسین جان راستی راستی ما هردفعه خواستیم از دستت در بریم، تو باز ما رو کشوندی سمت خودت ))))))))))
اگردنبال رفیق بی عیب بگردی،بی رفیق باقی میمانی،البته بد هم نیست، چون آنوقت
خدا رفیقت میشود: یَا رَفِیقَ مَنْ لا رَفِیقَ لَهُ ♥️.
-حاجاسماعیلدولابی.