هاها

هاها

بعضی وقتا میخوام کمکش کنم، ولی به این نتیجه می‌رسم که هم کار خاصی از پسم برنمیاد، هم خودم در مواقع مشابهش هیچ احتیاجی به کمک ندارم و ترجیح میدم خودم حلش کنم.

اما اگه خودت میخوای حلش کنی، چرا باید به اشتراک بذاریش؟ صرفا برای خالی شدن؟ این به آروم شدن کمک میکنه؟ من درک نمیکنم.

خب، حداقل پیش هرکسی خودتو خالی نکن- خیلیا میگن اره خودم میدونم ولی نمیدونه و دقیقا همون کاریو میکنه که نباید میکنه. حتی اگه الان اینجوریه، بخاطر اینکه چند وقت پیش وقتی بهش گفتن نکن، گفت خودم میدونم و کرد.

بعضی وقتام خیلی عجیبه. با بدبختی از گودالی که واسه خودش درست کرده میاد بیرون، قبل اینکه درست و حسابی افتاب بگیره، میپره تو دره؛ د خب دو دقه بشین سر جات دیگه!

بعد میگه همش حالم بده- افسردم- استرس دارم- خودمو گم کردم- از همه متنفرم- ای کاش میمردم-

چه چیزی باعث شد که این حسو بدست بیاری؟ یا چه کسی؟

خودت.

آدما و وقایع میتونن تاثیر گذار باشن اما میزان تاثیر گذاری‌شون بر میگرده به طرز تفکر و تحلیل خودت از هر شخص و اتفاقی که جلو روته.

من توی درک کردن خیلی خوب نیستم- متاسفانه. البته من احساس میکنم که ما نیازی به درک همدیگه نداریم، شاید فقط گاهی. انکار بیشتر بخاطر توجیه اشتباهات بوجود اومده این درک کردن... ولی این نظر منه و اکثرا میگن درک کردن چیز خوبیه. پس متاسفم که گاهی نمیتونم درکت کنم و قبول کنم چون مشکلت خیلی سخته حق داری از خودت و زندگیت متنفر باشی. ولی، لطفا دیدت رو عوض کن. نسبت به همه‌چی.

کمتر سخت بگیر، آروم باش. واقعا ارزششو داره؟ بخاطر این، -هرچقدم غول بنظر برسه- واقعا ارزششو داره اینطوری باشی؟