البته یه مقدار که بیشتر فکر کردم به این نتیجه رسیدم که اگر کسی اونقدر هم پیگیر این مسئله نیست، شاید این کتاب خیلی براش خوب باشه. اگر تخصصی بخواید بخونید، کتاب کاملی نیست. ولی اگر اونقدر هم کسی نخواد عمیق بشه و یکسری مقدمات براش راضی کننده باشه، کتاب خوبیه. چون متن روان و خوبی داره و مناسب عموم ه. کتاب دیگه ای که معرفی کردم، کتاب درسی ه درواقع. ولی این کتاب رو میشه آدم همینجوری بگیره دستش بخونه. دیگه بستگی به علاقه و هدف هر شخصی داره.

بعضی وقتا چایی میذاری بغل دستت و یادت میره به موقع بخوریش. به خودت میای میبینی داره سرد میشه و دیگه فرصت مزه مزه کردن نیست و باید کل لیوان رو در کسری از ثانیه یه نفس بری بالا.

وضعیت طوریه آدم جرئت نمیکنه به کسی بگه وصلم. همه وصلن، ولی کسی به روی خودش نمیاره.

این قضیه نیم ساعت یبار خون دماغ شدن رو هم اصلا باهاش موافق نیستم

مشکل آدم هایی مثل شهبازی و برنامه هایی مثل پاورقی ( که من خودم هرازگاهی نگاه میکنم ) اینه که توی دفاع از جمهوری اسلامی غرقن. نقد هم میکنن گاهی، ولی خیلی وقتا چیزایی که واقعا مطالبه مردمه رو نمیگن. مثل اینترنت. من تا امروز خیلی سعی کردم هیچی نگم، و واقعا هم برام مهم نبود، با اینکه هیچکس به اندازه من از قطعی اینترنت آسیب ندید. بالآخره جنگ هزینه داره و من تا حدود خیلی زیادی به این نظام اعتماد دارم مجموعا. ولی وقتی هیچ توضیحی داده نمیشه که اینهمه خط سفید ( حداقل دور و بری های من زیاد دارن ) و اینهمه وی پی ان چیه، خب من برام سوال ایجاد میشه. حتی الآن هم باز خیلی برام مهم نیست. ولی نکته اینجاست که وقتی مطالبه مردم رو ندید میگیری، دو روز دیگه باید منتظر چیزی مشابه کودتای دی ماه هم باشی.

جمهوری اسلامی، استاد انجام دادن کار های بزرگ، و بحران‌سازی از مسائل جزئی و بی ارزشه. مثلا جلوی این همه تحریم می‌ایسته و توی اوج مشکلات اینهمه رشد رشد علمی و صنعتی رقم میزنه، ولی از چیزی مثل حجاب بحران ملی درست میکنه. در مبارزه رو در رو با دو ابرقدرت اتمی اینهمه حماسه خلق میکنه، بعد از چیز ساده ای مثل اینترنت بحران ملی درست میکنه. درصورتی که با توضیح دادن و صحبت کردن با مردم خیلی از این مسائل حل میشه و مردم اعتماد میکنن واقعا. من دلم میسوزه که جمهوری اسلامی این بلا رو سر خودش میاره و به مهم ترین سرمایه خودش اینجور ضربه میزنه. خب آخه چته؟ خودت مثل آدم، بیا حرف مردمت رو گوش بده تا مجبور نشن برای شنیده شدن صداشون دست به دامن بیگانه بشن. خودت مرجع مردمت باش. خودت صدای مردمت باش. مردمی که انقدر پای تو هستن و بخاطرت هزینه میدن.

هر اتفاقی هم بیفته، من نعش جمهوری اسلامی رو هم روی دوش این کفتار ها نمیذارم.

برای آدم هایی که به پیتزا سس میزنن احترام خاصی قائل نیستم

از اولین ترم دانشگاه تا الآن، حتی یک ترم هم نبوده که همه واحد هام رو پاس کنم. ترم پیش هم که دیگه شاهکار خلق کردم، یدونه عمومی رو بیخیال شدم. مرسی از زحماتم واقعا.

حاجی پزشک ها تو مطب شون منشی ها رو چیزخور میکنن؟ این میزان اعتماد به نفس و از دماغ فیل افتادگی برای یه شغل غیرتخصصی واقعا طبیعی نیست.

بعد از اون طرف اصن منشی های روانشناس ها >>>>>>>> اصن نصف درمان رو اون منشیه انجام میده انقدر که مهربون و خوش اخلاقه. یه مرکز مشاره میرفتم یه خانم نسبتا مسنی منشی شون بود، انقدر خوش اخلاق بود دلت میخواد قورتش بدی.