آره راست میگی. الآن رفتم دوباره دیدم. اول ویدیو گفتن «تسلیت به خانواده تمام جاویدنام هایی که جونشون رو از دست دادن تا شاید یک روزی یه عده ای مثل من و تو بتونیم توی کشور خودمون خارج از یوغ جمهوری اسلامی زندگی کنیم. این همه کسایی که توی این 47 سال به خاطر سیاست های جنگ طلبانه و آخرالزمانی حاکم بر مملکت کشته شدن رو شامل میشه.» (نقل به مضمون) بعد لیست کرد چندتا چیز رو. از "کشتار" دی ماه، تا کشته شده های جنگ اخیر، تا کودکان میناب، تا پرواز 752، تا پرواز 655 که آمریکا حین جنگ 8 ساله زد، تا کشته شده های سال 1401، سال 98، سال 88، و ... .
حقیقت اینه که دیگه برای من هیچ ارزشی نداره. حالا که قماش شما این بلا رو سر کشور من آورده، دیگه به تخمم هم نیست. تازه اونم وقتی که جای قاتل و مقتول رو عوض میکنی و کشتار کودکان مینابی رو هم ردیف کودتای دی ماه میکنی و به روی خودت هم نمیاری که خود شما بودید که این بچه ها رو کشوندید کف خیابون کنار عوامل نفوذی و جون اون همه بیگناه رو گرفتید و اتفاقا کاری کردید که اعتراض بهحقِ بازاری های تهران به حاشیه بره و حرفشون شنیده نشه (که آقا هم به این نکته اشاره کردن توی یکی از آخرین سخنرانی هاشون). و باز خود شما بودید که استوری میذاشتید و درخواست R2P میدادید و عقلتون نمیرسید که سازمان ملل و امثالهم، کلا یک شوخی بزرگ هستن. حنای امثال شما برای من دیگه رنگی نداره.
از دویدن دنبال عادی ترین چیزها و معمولی ترین خواسته ها، از گیج شدن توی این مسیر و نبود راهنما، از انتظارات تخمی و بی معنی، از تضاد بین دنیای درون و بیرون، و از همه چیز این دنیای خاکی. من واقعا و از ته دل خستم.
خواهرم شروع کرده داره دنیای سوفی رو میخونه. پرتاب شدم به چندین سال قبل وقتی با خوندن دنیای سوفی با فلسفه آشنا شدم و ماجرا شروع شد. شاید از قبل هم آشنا بودم البته، ولی این کتاب یه مرحله مهم بود برام. یادش بخیر، چقدر خوش گذشت.
