سومی، توحید - شهید مطهری؛
کتاب خوبیه، ولی به همه پیشنهاد نمیکنم. اگر دنبال یه کتابی میگردید برای اثبات وجود خدا و سوالات حواشی این موضوع، پیشنهاد نمیکنم. کتب خیلی بهتری در باب اصول عقاید نوشته شده. این کتاب تالیفی نیست، مجموعه ای از سخنرانی های استاده، و عمق کافی و دقت کافی رو نداره. چون مسائل فلسفی، نیاز به عمق و دقت دارن، و توی قالب سخنرانی نمیشه سر فرصت به موضوع پرداخت و قدم قدم با اثبات جلو رفت. خیلی جاها هم فقط طرح موضوع کرده، و اصلا در مقام اثبات نبوده. مثل فصل راه های عقلانی و فلسفی. نظریه ابن سینا و ملاصدرا رو کلا خیلی توضیح نداده، با اینکه مهم ترین فصل بنظرم باید همون فصل میبود. بیشتر خواسته فقط یه آشنایی کلی بده.
اما بعضی مطالب خوبی هم توی کتاب هست. فصل های مربوط به برهان نظم و برهان هدایت واقعا خیلی خوب بودن برای درک این موضوعات، خییلی. اگر کل کتاب رو نمیخونید، پیشنهاد میکنم این بخش ها رو بخونید، چون معمولا برهان نظم و برهان هدایت خیلی سوالبرانگیزن و کسی هم درست تبیین نمیکنه و معمولا گرفتار حرف های سخیف و زرد میشن. این بخش های کتاب خیلی عالی بود. ولی فصل های بعدی مجموعا خوب نبودن. فصل توحید و مسئله شرور رو البته نخوندم.
حسرت درس خوندن در رشتۀ دلخواهم در یکی از دانشگاه های تهران همیشه با من خواهد بود. دیدن استعداد و علاقهم که به هدر میره، واقعا تجربۀ دردناکیه. هرکسی رو میبینم که تهران داره علوم انسانی میخونه یه تیر به قلبم میخوره.
من به هموطن بودن با تمام این آدمایی که کوچک و بزرگ، پیر و جوون، زن و مرد، با خانواده، با رفقا، سالم، بیمار، با ویلچر، با عصا، موتوری، ماشینی، پیاده، سی و اندی روزه که هرشب برای کشورشون کف خیابونن افتخار میکنم. افتخار میکنم که هوای مردم باوفایی رو نفس میکشم که برای ایمانشون مایه میذارن. من تویی که ایران رو روسفید میکنی رو دوست دارم، و بهت افتخار میکنم. امیدوارم یک روزی، بعد از اینکه موهام توی کار امام حسین سفید شد و برای خدا دوست داشتنی شدم، جونم رو فدای شما و ایمان تون بکنم.
