گاه عشق گم است؛ اما هست، هست، چون نیست. عشق مگر چیست؟ آنچه که پیدا ست؟ نه، عشق اگر پیدا شد که دیگر عشق نیست. معرفت است. عشق از آن رو هست، که نیست. پیدا نیست و حس می‌شود. می‌شوراند. منقلب می‌کند. به رقص و شلنگ‌اندازی وامی‌دارد. می‌گریاند. می‌چزاند. می‌کوباند و می‌دواند. دیوانه به صحرا 📚جای خالی سلوچ @onlybook

انسان هر چیزی را می تواند بازگو کند، مگر زندگی واقعی خودش؛ همین امر غیرممکن است که محکوممان می کند آن چیزی باشیم که همراهانمان می بینند و بازمی تابانند. آن هایی که وانمود می کنند مرا می شناسند، کسانی که خود را دوست من می دانند و نمی گذارند تغییر کنم، هر معجزه ای را که نمی توانم بازگو کنم، آن رویداد بیان نشدنی را، که نمی توانم اثبات کنم، نابود می کنند، فقط برای این که بگویند: «من تو را می شناسم.» 📚اشتیلر @onlybook

کسى براى گوش دادن به کسانى که به سن خاصى مى‌رسند وقت ندارد و زمانى که خاطرات جوانى‌شان را به یاد مى‌آورند، فرصت مردم خیلى کمتر مى‌شود 📚سربازان سالامیس @onlybook

رشته‌های پراکنده نور در مژه‌هایت درهم می‌تند، چنان‌که گویی از پس توری ابریشمین به آن‌ها نگریسته‌ای. تنها چیزی که می‌بینی مشتی رشته نور لرزان است. سرانجام می‌توانی ببینی که این رشته‌های نور از شمع‌های نذری است که بر طاقچه‌ها گذاشته یا به شکلی نامنظم در فاصله قاب‌های گچی دیوار آویخته‌اند. این شمع‌ها پرتوی پریده‌رنگ بر اشیای نقره‌ای، تنگ‌های بلورین و آینه‌هایی با قاب‌های مطلا می‌افکند. آنگاه در نیمه‌روشنای بالای اتاق، تختخواب را می‌بینی و جنبش ناچیز دستی را که گویی به اشاره می‌خواندت. 📚آئورا @onlybook

تنهایی! تو می‌فهمی تنهایی یعنی چی؟ تو فقط با تنهایی شاعرها و ناتوان‌ها آشنایی داری. تنهایی؟ ولی کدام‌یک؟ آه، تو این را نمی‌دانی که آدم هیچ‌وقت تنها نیست و سنگینی آینده و گذشته همه‌جا همراهش است. 📜کالیگولا @onlybook

به همین علت گریستم، هنگامی که قرص‌ها را بلعیدم، در واقع می‌خواستم کسی را بکشم که از او متنفر بودم. غافل از این که در درونِ من، ورونیکاهای دیگری وجود داشتند که می‌توانستم دوستشان بدارم. 📜ورونیکا تصمیم می گیرد بمیرد @onlybook