آره بچه‌ها همیشه اینجور دوستایی باشید برا همدیگه ✨✨

چرا اینقدر حافظ دوسداری؟ . حافظ برای من مثل یه رفیقِ کاربلده که قلقِ دلِ آدم دستشه. وقتی غزل‌هاشو می‌خونم، انگار دارم با یه بزرگتر حرف می‌زنم که حرفای دلمو بهتر از خودم می‌فهمه. کلماتش یه جور آرامشِ عجیبی دارن، درست مثل وقتایی که آدم کنار دریا میره. حافظ واسه من یعنی یه پناهگاهِ امن؛ انگار با هر بیتش، غبارِ خستگی از دلم پاک میشه و یه حسِ نابِ خدایی توی وجودم می‌شینه.

وقتشه بگم برو با همون حافظ دوراتو بزن سیسی💘💘

برای منم یه غزل که داری این پیامو می خونی و افتاد به دلت می نویسی✨ . :))))

خدایا، خودت بهتر می‌دانی..

اغراق نمیکنم، خودتون بهتر میدونید آقاجان..

من کجا و غزل و قافیه و شعر کجا؟ این تو بودی که شدی باعث شاعر شدنم..

الهی به علی ابن موسی:)

🙂.

بچه‌ها درنهایت همه به خدا برمیگردیم (آخرین تلاش‌های من برای دلداری دادن خودم بعد از خراب کردن تک تک نهاییا)