دارم فکر میکنم به زندگی تو ماه رمضون ، به سفره افطار و سحری که پهن میشه ، به محفل و زندگی پس از زندگی ، به شبای قدر ، به گریه ها و روضه های دم سحر ، به بوی خوش اش و سوپ دم افطار ، به حالِ خوب ماه رمضون ، به قران خوندن‌های دسته جمعی ، به مناجات ابوحمزه‌ثمالی ، به مناجاتای ساعت ۹ مسجد ، به سینه زدنا و علی علی گفتنا ، به خندیدن به محفل ، به افطاری‌هایی که خونه هم دعوتیم ، به اتفاقای خوبی که تو ماه رمضون میوفته ، به زولبیا بامیه ، به سردردای بعد افطار ، به وقتایی که از خستگی حتی افطاری هم بلند نمیشم ، به حلیم ، به تواشیح یاعلی‌ویاعظیم و . . و در آخر به حال خوب خودم تو ماه رمضون فکر میکنم :))))) [ کاش بیشتر از ۳۰ روز باشی ✨ ]

کِی ؟ ۳۰ بهمن = )))))))))

من همه ی خاطرات خوبمو مدیون ماه رمضونم🌙

بهمنِ عجیب و غریبم ؛

اگه لحظه افطار اولین روز ماه‌رمضون مشهد بودم چی ؟

باورم نمیشه هندزفری خریدمم 😭😭😭😭✨🤏🏻

جدی چجوری سه روز بدون نازنین هندزفری‌م دوام اوردم ؟

الان باید پتو می‌پیچیدم دورم میشستم کنجِ گوهرشاد نگات میکردم.

هفته پیش همین موقع‌ها :)))💘

نفسایِ آخر صفرچهار ؛