ذهنم کل امروز.

چقد حرف داشتم که یادم نمی‌آد.

درصدِ همکاری ذهن و بدنم با من صفره عزیزان، صفر.

انگار تمومِ سلول‌های عصبی‌م باهم کنسرت گذاشتن، یه لحظه هم قطع نمیشه این ریتم.

ترکیبی می‌زنی چرا عزیزم؟ آخه گونده پرتقال با چاوشی.

.

امروز روز جهانی درونگراهاست!

تبریک داره وصالی؟ انقراض‌مونُ باید تبریک گفت.

اشکی که این تصویر داره رو، کمتر کسی می‌فهمه. ولی اگه می‌دونی، بیا یه جا باهم گریه کنیم. اشک‌هام برای این حجم اندوه و درد و هرچیزی که نمی‌تونم وصف‌ش کنم، کم‌ان. ناقص‌ان. قاصر و درمونده‌ن.:)

چقدر این داستان دوست داشتنی بود، ردش روی روحم می‌مونه.