اویمن;
برا همینه که دلم میخواد آدمایی که بهم حسِ امنیت میدنُ خونه صدا کنم. خونه بودن بهترین توصیفه براشون
مسخرهست اما تو غربتِ گمشدن چند ساعته میون این شلوغی نفسگیر، فکر کردن به تو خونهم بود. انگار این حس، این آرومکنندهی ترسناک، تموم شدنی نیست.